== 
cretaris bij den Raad van Justitie. Doch hoe hij ook werd genoemd, zijne bediening 
was dezelfde als omschreven wordt bij d'Ornat, Publie Law. Lib. 2. Fis. 5. 
Sect, 1 
Griffiers zijn beambten, aangesteld om na de uitspraak der regters alle 
decreten, vonnissen en uitspraken, i.e.w. alle judiciële stukken in ontvangst te 
nemen, terwijl dan aan hunne zorgen het te bewarene blijft toevertrouwd en 
het hun taak is aan belanghebbenden de noodige inlichtingen te geven. In- 
lichtingen of copijen van stukken konden echter door den Griffier alleen worden 
verstrekt op last van den Raad van Justitie of van diens President. 
De Griffier van den Raad van Justitie had een subsistuut, wiens titel was 1ste 
klerk op de grifie. Loowel deze als de griffier konden als notarissen optreden. Wij 
komen hierop beneden terug. Nu echter door het Engelsche Gouvernement eén 
nieuw Hof van Justitie te Chinsura is gevestigd, dat ook regt zal spreken over 
de inwoners van Chandernagoor en over de personen, vroeger onder bescherming 
van de fransche of de hollandsche vlag, komt het den heer Ross en mij nood 
zakelijk voor een subsistuut aan te stellen, die de Engelsche en Hollandsche 
talen door en door kent, voor de Hollandsche zaken, een 2de te benoemen, vol 
komen vertrouwd met de fransche en engelsche talen, voor de fransche zaken; 
en daar de inboorlingen van de hollandsche en fransche nederzettingen eveneens 
onder het hof ressorteren, zal het verder noodig zijn, dat een 3de subsistuut be 
noemd worde voor dezen tak van dienst, of dat met deze zaken belast worde 
de Griffier zelf, gemagtigd om de hulp van den franschen en hollandschen sùubsi— 
tuut in te roepen, waar en wanneer hij die hulp behoeft. 
Op den Griffier volgde de Seguester, Gewoonlijk waren beide ambten vereenigd 
in één persoon. Diens hoofdbezigheid was beslag te leggen op last vanden Raad, 
op de erfenis van lieden, die insolvent stierven, die te verkoopen, te beheeren of te 
verdeelen, al naarmate door den Raad bevolen werd. 
Het gebeurde zeer dikwijls, dat door hem beslag werd gelegd op goederen 
van den naasten bloedverwant des overledene. Want volgens de burgerlijke 
wet was de naaste bloedverwant, indien hij eene nalatenschap aänvaardde, ver- 
pligt bot betaling der schulden van den overledene, onverschillig of hij de gelden 
daartoe uit de nalatenschap kon vinden of niet. Het was daarom gewoonte, 
wanneer iemand stierf, wiens boedel insolvent werd verondersteld, dat de naaste 
bloedverwant weigerde de erfenis te aanvaarden, en verzocht, dat de Sequester 
belast mogt worden met het beheer der nalatenschap. In dat geval liepen de 
natuurlijke erfgenamen geen gevaar van te moeten betalen hetgeen zij niet onvan - 
gen hadden, en bedroeg de erfenis meer dan de schulden van den erflater, dan 
ontgingen hun die baten niet. 
De procureurs bij den Raad waren personen, door den Raad bevoegd ver- 
klaard om in die qualiteit op te treden. Zij werden doorgaands gekozen door 
den Raad, uit de klerken op de Griffie, en de Griffier kon zonder Vea 
