2 
De Bataks verklaren dien naam met koelikin, den kiekendief, een vrij 
grooten roofvogel, die in vele verhalen voorkomt, en dan meestal als onheilvoor- 
spellende vogel. Er was dus in de Bat. verhalen plaats voor eene goerda figuur. 
Nu is dit verhaal door den geheelen Ind. Archipel verbreid. Ik behoef 
o. m. slechts te herinneren aan het door Dr. N. Adriani uitgegeven verhaal van 
Sese nTaola (Verhandel. Bat Gen. Dl. LI, 2de stuk, en Inleiding en vertaling, 
DL. LV 1ste st), waar tal van varianten worden opgegeven, uit het O. deel van 
den Archipel. Dat het evenwel ook dáár, althans in zijn tegenwoordigen vorm, 
geïmporteerd is, blijkt m i. onweerlegbaar uit een schrijven, dat ik van Dr. A. ontving. 
Zooals bekend, stak Sese nTaola de zee over op een waringinstam. Zeker 
een zonderling vaartuig! Doch de heele oplossing zit in den naam van dien 
boom in ’t Barée, nl. nunu. 
Daar ik hiertoe vrijheid heb, deel ik hier het op die zaak betrekking 
hebbende uit dien brief mede. 
Dr. A. schrijft: . . . . - . „Zoo is mij ingevallen dat de waringin 
„(Bar. nunu) die in het Galelareesche verhaal de visch Nunu is, misschien niets 
„anders is dan de „walvisch” van Jonas. Visch” is in ’t Arab. ‚nun’ (Cos) en 
„Jonas (Junis (was) heeft dan ook den bijnaam wrillsd (dzu ’nnun) „de man 
„van den visch”. Hetletterteeken „, Hebreeuwsch, is oorspronkelijk zoo genoemd, 
„omdat het de afbeelding van een visch was . . . EERE ee 
ne « « « „In de Mal. profetenverhalen wordt van TE nun’’ gesproken, en 
„is het dus de visch Nun geworden, m. a w. Nun is eigennaam geworden. 
„Dit is zeker de Galelareesche ‚visch Nunu’. Nu kan dus het verhaal, uit 
„het oosten ingevoerd door de Barée sprekers, die in „uunu’’ waringin hooren tot 
„een in zee drijvenden waringin zijn vervormd.” 
Mij zij vergund hier in ’t kort mede te deelen een verhaal, dat mij in 
mijn jeugd dikwijls als sprookje werd verteld, en dat bij alle verschil in in- 
kleeding, en zelfs van bijzonderheden, toch in den grond eene zeer treffende 
overeenkomst vertoont met de hier behandelde vertelling. Ik weet niet of het 
in eene of andere uitgave van Eur. folklore voorkomt. In ieder geval kan het 
hier meegedeelde dan dienen om dergelijke verhalen op ’t spoor te komen, en is de 
kans niet uitgesloten, dat daardoor meer licht opgaat ook over de in den Ind. 
Archipel voorkomende. 
Een uit den dienst ontslagen soldaat, niet wetende waar een bestaan te 
vinden, trekt een groot bosch in, „op wild avontuur” uit. Niet lang is hij in 
het Jav. van Roorda wijzen op ’t skr. garoeda, het voertuig van ‘Wignoe, en vertalen 
garoeda (gérda) en garoedî met griffioen. Verder vindt men in v.d. T. nog galoedoe?, nm. 
van een fabelachtigen vogel met zeven koppen, en in ’t Bh garoedo? (Mén. Mal, 
9,5, griffioen), nm. v. e. fabelachtigen vogel. 
