3 
't bosch of hij hoort een verschrikkelijk gekraak. Bij onderzoek blijkt dat ver- 
oorzaakt te worden door iemand, die met reuzenkracht boomen ontwortelt, en die 
alsof ze veertjes waren, wegdraagt. 
Na over en weer praten sluit de Boomenontwortelaar zich bij den soldaat aan. 
Na eene dagreis komen ze aan een open plek, waar een huis staat op welks 
nok een man zit in erg onbehoorlijke houding, nl. met afgestroopte broek. Op 
hunne vraag wat hij daar uitvoert, wijst hij hun op ’t omliggende land, dat onder 
water staat. Hij zal nu, daar het windstil is, op eene niet nader aan te duiden 
wijze het land van ’t overtollige water bevrijden. 
Ook de Windmaker sluit zich, daar hij evenals de Boomenontwortelaar vrij- 
gezel is, bij den soldaat aan. 
Weer een dag later ontmoeten zij een jager, die op de loer ligt. Maar 't wild 
zien zij niet. Geen wonder, want hij mikt op eene vlieg, die een half uur ver weg is, om 
haar ’t linkeroog uit te schieten! De Scherpschutter voegt zich ook bij hen. 
Een ander maal ontmoeten zij iemand, die zijn muts op zonderiinge wijze 
op ’t hoofd draagt. ’t Blijkt dat hij in die muts het middel bezit om ‘t warm 
of koud te maken. Trekt hij haar over zijn ooren, dan wordt het onuitstaanbaar 
koud; zet hij ze heel luchtigjes op, dan wordt het onverdragelijk warm. Ook de 
Mutsedrager voegt zich bij 't gezelschap. 
Eindelijk ontmoeten zij'een man, die, hoewel op één been loopende, toch 
behoorlijk snel voortkomt. ’t Blijkt dat hij ’t andere op zijn rug draagt. Gespt hij 
dit aan, dan loopt hij met de snelheid van den storm. De Hardlooper sluit zich ook aan. 
Men bereikt eindelijk den rand van ’t bosch en komt aan eene groote 
stad. Voor de poort verdringt zich veel volk, want er is eene bekendmaking 
des konings aangeplakt, waarin zijne dochter tot vrouw beloofd wordt aan hem, 
die harder kan loopen dan zij. 
Natuurlijk meldt onze hardlooper zich voor den wedstrijd aan. Den volgenden 
dag wordt deze gehouden op eene groote vlakte. Aan 't andere einde is eene 
bron. De deelnemers moeten daar eene kruik gaan vullen en wie het eerst met 
de gevulde kruik terug is, zal de prinses huwen. In een oogwenk is de hardlooper 
bij de bron en laat de prinses ver achter. Hij neemt dus zijn gemak, vindt er’t geraamte 
van een paardekop, overblijfsel uit een daar geleverden veldslag, gebruikt dien als kus- 
sen, en is weldra in diepen slaap. De prinses rept zich wat zij kan, vult hare kruik en is 
reeds op den terugweg. Nu wordt de zaak toch bedenkelijk! Doch daar treedt de 
scherpschutter op. Een goed gericht schot treft den paardekop. De slaper schrikt 
wakker, bezint zich even, iĳlt dan voort en is nog ’t eerst aan den eindpaal. 
De prinses wil echter van dezen gemaal niets weten. De koning weet 
echter raad. Hij deelt den soldaat den tegenzin der prinses mede, en men neemt 
nu genoegen met eene betaling in geld, zooveel als één man kan dragen. Vooraf 
wil de koning hem echter onthalen, doch heeft heel andere bedoelingen. Hij brengt 
hen in een vertrek, waar een rijk maal is toebereid en sluit dan de deur, De 
