6 
De derde dien zij ontmoeten, is sì Kangkang loehoeng, een reus dus, die 
met zijn beenen een afgrond kan overbruggen, door nl. aan elken kant één voet 
te plaatsen. Hij deelt ’t lot van zijn voorganger. 
Evenzoo No. 4, Singkërët batoe pénggiling = de molensteen-stuk-bijter en 
No. 5, si Piso télap = scherp mes. 
Eindelijk, aan den oever der zee treffen zij si Pémoran toewalang aan, 
d. i die een honigboom (men heeft er van 70 M, hoog in Deli!) als hengel- 
stok gebruikt. Hij kan dit zelfs met zijn linkerhand. Zijn aas is een hert. 
Niettegenstaande zijn reuzenkracht delft ook hij het onderspit. 
De zeven makkers willen nu de zee oversteken, doch een boot is er niet. 
L. M. weet echter raad. 
Hij neemt eene brandende fakkel, gaat aan den oever staan en roept: 
„momo ló, momó, als niet alle krokodillen met den kop boven water komen, 
steek ik de zee in brand!’ 6) 
Deze bedreiging helpt en de krokodillen komen in zoo grooten getale, dat 
cver hunne koppen heen L. M. en de zijnen droogvoets aan den overkant komen. 
't Is middelerwijl donker en koud geworden, en zij verlangen naar een 
verwarmend vuur. Aan ’t strand is niets, maar in de verte zien zij een licht. 
Daar zal eene tuinhut zijn. L. M. vaardigt een der zijnen af om daar vuur 
te gaan halen. Doch deze komt nietterug. Achtereenvolgens evenzoo de anderen, 
tot eindelijk L. M. zelf gaat. De hut blijkt bewoond door si 'mBëlin takal = 
Dikkop, die een hoofd heeft als een kébén (ronde rijstbewaarplaats). Deze heeft 
de makkers van L. M. gedood, maar boet nu zijne snoodheid met zijn leven. 
Zijn afgehouwen hoofd schopt L. M. weg en ’t valt ergens in eene stad 
neer. L. M. wekt vervolgens zijne makkers uit den dood op en gaat met hen 
op weg. Ze komen aan de stad, waar de kop is neergevallen, die door zijn 
stank de lucht verpest. Hij die ’t kan verwijderen zal als belooning de dochter 
van den vorst tot vrouw krijgen. L. M. schopt den kop weg, die weer in eene 
andere stad neervalt. Zijne rechten staat hij nu aan een zijner makkers af. Tot 
zes maal toe herhaalt het zich en daarmede zijn zijn vrienden aan eene vrouw 
geholpen. Hij zelf is nog ongehuwd, trekt nu alleen verder en komt aan een 
dorp, dat geheel ontvolkt is door ’t gezin van een goerda-vogel. Slechts ééne 
vrouw is overgebleven. L. M. doodt achtereenvolgens de vogels, die van een 
grooten galinggang raja op hem neerstrijken, en huwt daarna de vrouw. 
het hier als vergelijking verstaan worden? Zoo komt voor: lajah2 tjoeliki, zeer lang en 
slank, zoo slank als een idjoekpen, ééne van de Bataksche schoonheidseischen. Silam 
tjoeliki zou dan een zeer lange, smalle vuurtong zijn, en de gedachte aan den bliksemstraal 
ligt dan voor de hand. 
6) Hetzelfde middel gebruikt si Pais in eene der dwerghertverhalen, om eene rivier 
over te steken, 
