41 

Zij gingen [eens| naar het land Poeding si noe Poerba, komende van Poelo 
Tjimtjimén 3). Ze zetten zich neder in een sapo séndi gading 4) en praatten 
daar met elkander: „Wel, als ik de dertig dagen tel (d. i. de kalender naga), de 
wordinge-olie, in verband gebracht met het gebruik, dat in ons verhaal, blijkens den 
naam, van die perminakan gemaakt wordt, geeft ons het recht in die olie eene zinspeling 
te zien op het sperma. 
Ik geloof dan ook dat des Heeren Neumanu’s opvatting van de pérminakan als 
oorspronkelijk een vruchtbaarheid verwekkend middel (in algemeenen zin) te zijn, onge- 
twijfeld juist is en 't verhaal daarvan eene mythe is. De nadere bevestiging en toelich- 
ting in bijzonderheden zij den folkloristen en mythologisten aanbevolen. 
Poestaka na djati. Voor mijne verlaling van djatí met oorspronkelijk, verwijs ik 
naar mijne opmerking Med. DI, 47, 2ie st. pag. 159, voot. 
Over den tooverstaf smangalekat nog een enkel woord. Deze staf is geheel yad. 
Alleen de ‚„knop” bestaat uit een ruiterbeeld, dat in piets verschilt van ’t ook op den 
stop der pérminakan voorkomende. Onder het ruiterbeeld vindt men een krans van 7 
menschelijke aangezichten. Vragende wat dit alles moet voorstellen, krijgt men van den 
Karo steeds ten antwoord, dat de ruiter si Doenda Katekoetan is, en de 7 koppen zijn 
zeven honden voorstellen, welker namen een goeroe mij als volgt opgaf: 1 si darih na 
mangalele, 2 si tembaga toewa, 3 si tembaga bosi, + si kalempang, 5 si kalunping, 6 si 
darih na manangkap, 7 si altoeng na vrsiboe-siboe. Van 4, 5 en 7 weet ik niets te maken. 
Daar volgens ons verhaal de toovenaar dien staf reeds bezigt, nog vóór er van de 
geboorte van Doenda Katekoetan c. 8. sprake is, is die verklaring onjuist. Ik verwacht 
eerst opheldering als er een Tob. meer speciaal een Simeloengoensch verhaal zal ontdekt 
zijn, dat van het Karo’sche het origineel moet zijn. Ik vermoed dat de oplossing in 
Timoer of Raja (de landstreken beroemd om hunne goeroe's) moet gevonden worden, en 
't is te hopen, dat, nu dit gebied heel onlangs door zendelingen der Rhein. Missionsgesel!- 
schaft bezet is, dezen spoedig daarover iets doen verschijnen. Ook met het oog op de 
namen zal dit van belang zijn. Die zijn in ’t Karo'sch, voor zooverre wij ze kunnen 
controleeren, zoo verhaspeld, dat ze. zeer onbetrouwbaar materiaal zijn, om daarop gissingen 
te bouwen. 
3) Gelijk in de vorige aanteekening reeds werd opgemerkt, mag men uit de 
namen geen vèr reikende conclusies trekken. Al is ’t verhaal een mythe, over ’t geheel 
is de voorstelling locaal. Bij Toeding si noe Poerba heeft men dan ook niet aan de 
windstreek Poerba (Oosten) te denken, hoewel dit oorspronkelijk de bedoeling is, gelijk 
blijkt uit het later voorkomende Poestima (westen). Neen, in de voorstelling der Karo's 
ziet dit ongetwijfeld op het landschap Poerba. Wat T'oeding moet beteekenen weet ik riet; 
't kan het Tob. woord toding zijn =tijan (sijan), van, from (zie v.d. T, Wdb). — Daar de 
goeroe nadrukkelijk goeroe Pakpak genoemd wordt, kan Poelo Tjimtjimen hier moeilijk 
iets anders beteekenen dan de Pakpaklanden. De naam is dan niet onaardig gevonden, 
want van Poerba uit gezien over het Noordelijk bekken van het Toba-meer, vertoont 
zich het gebergte waarachter Pakpak ligt, inderdaad tjimtjim, d. i. overal even hoog; 
de kam van ’t gebergte vertoont eene zuivere rechte lijn, met slechts eens eene kleine 
verheffing. In ’t bovengenoemde, inleidende verhaal op Doenda Katekoetan heeft de 
