48 
schouwde, hadden ze koeien die ze dreven, hadden ze paarden, die ze stalden, 
hadden ze buffels, die ze voor den pleeg spanden, hadden ze geld, dat ze bewaar- 
den, leverde de rijst, waarvoor moeder ’t land met den hak bewerkt had, een ruim 
beschot, droeg de maïs, die ze geplant had, vrucht, vermenigvuldigden zich de kip- 
pen, die ze verzorgde, waren die varkens vele, deze voerde Zoodra ik het levens- 
lieht aanschouwde, werden de planken afgerukt, de neuten scheurden, kwam er een 
gat in de aarde, stortte de hemel neder, veranderden de koeien in herten, de 
buffels om mee te ploegen, in olifanten, de paarden die ze stalden in neushoorns, 
de geiten die ze hoedden in haloewa a); ook de varkens zelfs, die moeder voerde, 
werden wilde zwijnen; de kippen, die ze voerde, boschkippen, de rijst die ze 
plantte werd sesa, de maïs die ze plantte glagah-riet, de onderdanen werden 
orang oetan. Dat is de weg, de brug (d. i. dat heeft er toe geleid), dat mijn 
wensch is nog heden opgegeten te worden.” 
„Wel, als ’t er inderdaad zóó mee gelegen is, oom, laten we dan te zamen 
dezen ténggolan-boom bewonen 27); stuur de slang terug, en deze vrouw en deze 
honden; dat wij met z'n beiden den ténggolan-boom bewonen; ik wil zonder ge- 
kocht te worden, je vrouw zijn. Hier is nooit de rijst om te eten half gaar, 
bier is geen gebrek aan palmwijn om te drinken, aan toespijs om te eten, aan 
kleeren om te dragen.” 
De vrouw, de honden en de slang keerden naar het dorp terug. 
Wel, na vier dagen was de rijst om te eten half gaar, was er gebrek 
aan palmwijn om te drinken, de toespijs om te eten halfgaar, gebrek aan kleeren 
om te dragen 28). - 
„Ik, laat ik gaan, zeide de zoon des vorsten van Sahaloerén Toeding si noe 
Poerba. Wat mij betreft, zoo is nu eenmaal mijn voorbestemd lot, de beteekenis 
(lett. ’t zeggen) van de structuur mijns lichaams, de beteekenis van mijn geboren 
worden; ’k mocht ook ú meesleuren in het geen eten, en drinken en kleeren 
hebben.” 
„Ach neen, ga niet heen’’, zeide het spook. Als er gebrek is aan rist om 
te eten, ga dan naar onzen grootvader, volg dat riviertje stroomopwaarts, dan 
zult ge onzen grootvader vinden, van den stam Tarigan, den vorst van Poestima 
a) een kleine reeënsoort. 
21) Weer een echt Bataksche trek, in bijna alle verhalen voorkomende, dat onge- 
lukskinderen door allerlei geduchte wezens en krachten ontzien worden. Ook als zij den 
dood zoeken, vinden zij die niet. Ze moeten tot de maat van hunne ellende vol is (kèérì 
sérana, kéri atena mcsoewi) hun last dragen. 
28) Deze nieuwe beproeving was niet het gevolg van valsche voorspiegelingen 
van Béroe Tijang Manik. Neen, ’t is, gelijk ook uit het antwoorà van den jongeling ten 
overvloede blijkt, weer zijn „péngindo,’ zijn noodlot, dat hem deze parten speelt. 

