52 
Vier nachten waren verloopen, nog kwamen de zoon en de dochter van den 
vorst van si noe Poerba niet thuis. Toen ging de vorstin van Toeding si noe Poerba 
aan ’tzoeken; de gëndang werd geslagen, geweren afgeschoten, de heele omtrek 
van het dorp aldus doorzocht, men vond hen maar niet a). Toen ging men 
met de gëndang naar ’t bosch Limboer Raja, en werden de geweren afgeschoten. 
„Waar gaat gij heen met die gëndang en die geweren, moeder?’ zei de dochter 
van den vorst van Toeding si noe Poerba. 
„Gij waart het die wij zochten en mijn schoonzoon,” zeide ze. — „Ik ben 
hier met uw schoonzoon, moeder’, zeide ze; „naar beneden gaan kunnen we niet 
meer, naar boven gaan kunnen we niet meer; we zijn veranderd in knoesten van 
dezen ténggolan-boom,’”’ zeide ze „Ga dus maar weer naar ’tdorp met die 
géndang-slagers, en die geweerdragers.”’ — „'t Heeft geen zin meer, dat ik naar 
huis zou gaan, moedertje’, zeide ze; „als gij en mijn schoonzoon niet thuis komt. 
Wie heb ik thuis om voor te zorgen?” — „Ja! wij kunnen niet meer; als gij 
denkt: „„mijn kind en mijn schoonzoon moeten absoluut naar huis,’ haal dan 
nog eens den goeroe, die het kinder-verwek-middel gemaakt heeft” 
Men ging nu den goeroe van Poelo Tjimtjimën halen. Zij kwamen, de zeven 
te zamen reizende goeroes, met den foengkat mangalekat, de pérminakan ambat 
ftoewah na bolon, de poestaka djati. zl 
„Wat is er van uw dienst. vorstin?” zeide de goeroe. Niets bijzonders, 
goeroe! De jongen en het meisje, van wie gij den dag gelezen hebt, ziet ge, 
wat den jongen betreft, die is vroeg aan 't zwerven geraakt; we weten niet of 
hij dood is of leeft (lett. 't bericht van zijn sterven is er niet, en van zijn leven 
ook niet). Dat zij zoo! Als mijn dochter maar in leven blijft, dacht ik. Als 
er een dochter is, is er ook een zoon. Ik heb haar uitgehuwlijkt, goeroe Zoo 
kwam ook een zoon; maar nu is zij heengegaan met mijn schoonzoon en ze zijn 
bovmknoesten geworden, zegt ze, in ’t bosch Limboer Raja” — „Dát was ’t zeggen 
(de voorspelling) van den dag, dien ik las”, zeide de goeroe; „'tis je zoon, dien 
je schoonzoon noemt. Vroeger heb ik al gezegd: huwelijk je dochter spoedig 
uit, geef je zoon spoedig eene vrouw; gij hebt mijn woord niet opgevolgd, 
vorstin. Maar, als gij vindt, dat het van belang is. kunnen ze wel naar huis 
gebracht worden,” zeide hij. „Met je zoon kan je spreken, ieder aan een kant 
van den wand 38). Wat zijn kostwinning betreft, als hij later één dag eene vracht 

a) De Bataksche constructie Jalap la enz. beantwoordt aan de Fransche: eonti- 
nuer de ne pas. .... 
38) leder aan een kant van den wand. De tooverstaf nl. mag niet in huis komen, 
anders dan bij de plechtigheid van ’t ngoelak. Hij wordt buitenshuis bewaard, en wel 
onder den overhangenden dakrand. Tegenwoordig echter bergt men hem toch wel in huis 
op, uit vrees voor diefstal. Over ’tgeheel begint er een sceptische geest onder de Bataks 
te heerschen. Zou vroeger de vrees van door onheil getroffen te worden de lieden 
terughouden zoo'n staf te ontvreemden, nu zija er genoeg die het er op durven wagen, 
