55 
draagt,” zeide hij, „zult gij dollars in ontvangst te nemen hebben”, zeide hij, „dan 
zal er zout zijn, en sirih en gambir en tabak En je dochter, wat zij ‘s ochtends 
begint te vlechten, kunt gij ’'savonds beslapen; als zij een soempit (rijstmand) 
vlecht, als ze daaraan ’s ochtends begint, kunt ge die ’s avonds vullen; als zij later 
rijst stampt, als ze één nacht stampt, is er drie toemba gepelde rijst; als ze één 
nacht spint, is er dertig streng garen. Als gij vindt, dat dit van nut is, vorstin, 
kunnen we naart bosch gaan om ze te halen,” zeide hij. 
„Ik, ’k vind dat dat geen nut meer heeft, goeroe. Ik zou willen, dat 
__het meisje mijn gezellin bij 't stampen in de lësoeng was, mijn gezellin bij 't 
_ dragen van 't watervat naar de rivier, mijn helpster bij ’t gaan naar ’t veld. 
En de jongen, als het donker is, dat ik hem roep van den rand van de 
toere; komt hij thuis,’ zeide ze, „dat ik een blanke mat uitspreid, hem de rijst 
opschep, hem ’t vingerkommetje aanreik; als hij klaar is met eten, dat ik hem 
een sirihpruimpje om te kauwen.gereed maak.” 
„Ja, als dat uw verlangen is, vorstin, daartoe ben ik niet bij machte; 
ik ga terug naar mijn vader en mijne moeder, naar Poelo Tjimtjimën,” zeide 
de goeroe. 
„Keer toch niet terug, goeroe, als ge meent, dat het zóó alleen nog 
Ei 
maar kan, haal ze dan zoo naar huis, mijn schoonzoon en mijne dochter.” — „'t Is 
niet je schoonzoon, 't is je zoon, vorstin, zei ik immers,” 
„Mijn zoon dan (lett. als dat, dat); breng ze naar huis, goeroe.” — „Neem 
dan een groote kampil, een vrouwen hoofddoek”, zeide de goeroe; „neem een vol 
streng garen,’ zei hij, „offerspijs waar niets aan ontbreekt. Neem een mat en 
laten we dan naar 'tbosch gaan 
In ’tbosch gekomen, kwamen ze aan den ténggolanboom; deze werd 
„bediend (d i. te eten gegeven) 39) zegt men; zijn er af vliegende houtsplinter 
werd „gelezen’; deze was gunstig; hij werd op de vereischte lengte gehakt, de 
offerspijs werd bij het ondereind van den stam achtergelaten, de boom werd in 
doek gewikkeld naar ’tdorp gebracht. In het dorp gekomen werd hij tot 
beelden bekapt. Wel, hij was klaar, zegt men. „Als er kippen zijn, vorstin, 
dat er een kip geslacht worde, vorstin,’ zei de goeroe, „een roode; men neme 
haar lever, men neme haar longen, men neme haar hart, men neme gember, men 
neme grof zout, men neme spaansche. peper. 
39) De boom wordt met zooveel eerbied behandeld, omdat hij de verblijfplaats 
_van Bèroe Tijang Manik is. 
Het brengen van eem offer aan een boom, vóór men hem kapt, komt nog voor 
bij ’t vellen van den ’ndèrasi, een boom die veel en koel water bevat, en de eerste boom 
is, die geveld wordt, als men een huis gaat bouwen. Deze boom zou de eerstgeschapene 
van alle boomen zijn. 

