51 

Eindelijk kreeg de vorst van 't midden eene dochter, die toen ze groot 
werd, van haar tante in ‘t O. den naam ontving van „de Jongejuffrouw” (de Godin ?) 
die de vorsten vragen (Sibëroe Dajang Minta Radja 1). Als geschenk ontving 
ze een fraaie haarkam. Ook werd ze terstond aan R. B. uitgehuwelijkt. Na vier 
dagen kwam ook Radja Pérkoeltjapi in ‘t O. aan en betooverde door zijn spel 
zoozeer Böroe Dajang, dat ze haar plicht vergat en R. P. naar 't W. volgde. 
R. B. riep daarop de hulp in van een toovenaar, die B, D. aan ’t malen bracht, 
zoodat ze allerlei dwaze dingen deed. 
Als oorzaak daarvan beschouwde ze den kiekendief, die de toovermiddelen 
gebracht had, maar noch haar (tegenwoordigen) man, noch een te hulp geroepen 
knappe blaasroerschutter, si Adoe Amang, waren in staat den vogel te dooden. 
De iutusschen in eene witte kip veranderde kiekendief werd de oorzaak van R. 
P's dood, waarbij trouwens B. D. een handje hielp! 
Zij vertelt nu haar schoonmoeder, dat haar zoon op reis gegaan is,en dat 
men nu een tuin moet aanleggen. Als daarvan geoogst is, zal R. P terugkomen. 
Eindelijk komt uit, dat B. D. schuldig is aan den dood van R. P. Haar sechoon- 
moeder wil haar nu eveneens om ’tleven brengen, wat B. D. ook accepteert, 
doch eerst heeft ze nog eene boodschap, en deze is eene uitvoerige onderwijzing 
in de kunst om verschrikte zielen terug te roepen. Als ze daarmede gereed is, ver- 
zoekt ze haar schoonmoeder, haar in eene groote kalebasvrucht te stoppen en in 
zee te werpen. De stroom voert haar naar ‘t Oosten. R. B. vindt daar een kalebas 
drijven in zijn visch-staketsel. Hij klooft de vrucht, en Bëroe Dajang komt levend 
te voorschijn. Nu zijn ze weer als man en vrouw vereenigd. 
Om dadelijk tot de hoofdzaak van het verhaal te komen: deze is blijk- 
baar, dat twee machten, een in 'tO. en een in ’t W., elkander het bezit van iets, 
in casu Béroe Dajang, bewisten. 
Nu is de heer Neumann op verschillende deugdelijke gronden en langs 
meer dan één weg tot de overtuiging gekomen, dat Béroe Dajang of si Dajang 
eigenlijk is de levenwekkende, leven aanbrengende en dat we bij haar vooral te 
denken hebben aan het lichtende hemelgewelf en dit weer opgevat als eigenlijke sta- 
pelplaats van het licht (en de warmte) in ‘t algemeen, naar de kinderlijke opvatting 
der natuurmenschen gedacht als eene op zich zelve bestaande ijle, luchtige sub- 
‚ Stantie, gelijk, bijv. ook in 'tBijbelsche scheppingsverhaal de schepping van 
het licht op den eersten dag als iets afzonderlijks wordt verhaald, afgescheiden 
van de dragers van ’tlicht (zon, maan, sterren), welker schepping op den vier- 
den dag gesteld wordt. 
1) Men beschouwe Minta Radja bloot als naam, niet als bepaling, want dan kan 
deze, gegeven den vorm, niet anders beteekenen dan: die (le nv.) de vorsten (den vorst) 
vraagt. Mijne taalkundig onjuiste vertaling berust echter op ’t gegevene in ’t verhaal 
zelf. De beide vorsten toch betwisten elkaar haar bezit. 
