VERTALING. 
SARINDOE TOEBOEH (DE TWEELINGEN). | 
Er werden, zoo verhaalt men, onzen grootvader kinderen geboren, twee 
meisjes, éen jongen. Toen hij vier nachten oud was, stierf zijne moeder, acht 
nachten stierf zijn vader 1). Anak Méloemang schreide gedurig; toen werden de 
bewoners van het huis boos. 
„Ga je broertje op de toere sussen,” zeiden ze, „we kunnen haast niet 
slapen”. Toen gingen ze op de toere haar broertje sussen. 
„Schrei toeh niet, broertje; als jü schreit, breng ik je tot bedaren, als ik 
schrei, wie zal mij troosten?” zeiden ze. 
Eindelijk zweeg Anak Meéloemang, hij was moe, moe van ’t schreien. ’t 
Was toen diep in den nacht. 8) 
„O0, tante! doe [me] open, mijn broertje is stil’. De huisbewoners hielden 
zich of zij sliepen. 
't Werd, verhaalt men, de tijd van 't hanengekraai. Die in huis gingen naar de 
loere, A. M. en S. T. gingen in huis. In huis gekomen begon A. M. weer te 
schreien. 
„Ah, je broertje schreit telkens, breng hem onder ’t huis”. De koeien 
der lieden wilden haast niet naar den stal (de ruimte onder ’t huis). Toen brachten 
ze hem naar den buffelstal, ook de buffels wilden hem niet vertrappen; ze 
brachten hem naar de dorpspoort 2), de menschen wilden haast niet naar ’t veld, 
de koeien niet naar buiten, de buffels ook niet. 
Toen werd de vorstin van het dorp boos. „Werp (lett. doe afdrijven) je 
broertje in de rivier, meisje!’ Toen gingen ze naar de rivier toe. Bij den uit- 
1) Ofschoon hier niet vermeld, is dit feit volgens Bataksche opvatting, een 
gevolg van het tijdstip waarop de jongen geboren werd. De vergelijking met tal van 
Bataksche verhalen, leert ons, dat de geboorte plaats had op Zoela, #rpagi-pagi, katikana 
ngang-ngang, op den vroegen morgen van den 15den der maand. 
2) De dorpspoort, pintoe lawang d.i. de hoofdtoegang tot het eigenlijke dorp, 
het huizen-eomplex, het Kzsain, (vgl. ’t Jav. mv 1. K. N. ingang tot een spelonk, 
2 N. K. gene, deur). Zie verder Aant. 3. 

