De 70 
Als de menschen de varkens voerden, likte hij mee er een beetje van. Zoo werd 
hij langzamerhand groot; toen hij kon loopen, ging hij naar den karbouwenstal. 
„Pas (even) op deze onze karbouwen, broertje”, zei 't jongetje dat de 
buffels hoedde, „dan ga ik thuis even eten.” De buffeljongen ging thuis eten, hij 
greep een hap (rijst) en veegde dezen in zijn schoot 7). Hij ging naar de buffel- 
kraal, en gaf A. M, te eten Toen at A. M. : 
Toen hij hard kon loopen, draafde hij naar 't vrije veld. „Pas |even| op 
deze onze karbouwen, broertje”, zeide de buffelhoeder, „dan ga ik oebi halen’om 
te roosteren”. 
Daar kwam Anakoda Pérlajar voorbij. „Wat kosten die buffels van je?” 
zeide A, P. „Ik, wat ze kosten weet ik niet,’ zeide A M., „ik krijg alleen maar 
wat voor ’thoeden.” „Hoeveel krijg je voor ‘t hoeden?” zeide hij. „Een stuk 
oebi 's morgens, ’n stuk oebi ’s avonds”, zei hij. „Als 'tzoo gelegen is, laten we 
dan samen naar de benedenlanden gaan”, zeide A. „dat is om je lange kleed te 
verwisselen, zeide hij, dàt voor een anderen hoofddoek, dàt voor een ander baadje; 
zeide hij, „dàt voor een ander overkleed,’ zeide hij. Toen ging A. M. naar de 
benedenlanden; A. gaf hem twee honderd [dollar] als kapitaal Na vier maan- 
den had hij al acht honderd, „Kom, laten wij eens naar de Hoogvlakte gaan,” 
zeide A. „om karbouwen te halen, die we naar den overwal zullen brengen.” „Ga 
gij eerst maar [alleen| naar de hoogvlakte, broeder,” zeide A M. „Ik heb twee 
spiegeltjes 8) gekocht, ik beb twee baadjes genaaid; geef die aan onze zusters 
op de hoogvlakte, onze zusters Sarindoe Toeboeh.” „Ik weet niet van S. T.” 
zeide A. „Zeg dat maar als ge op de hoogvlakte zijt’, zei hij. 
Toen ging A. P. naar de hoogvlakte. Toen hij daar aankwam, was ’t juist 
de tijd van ’t voor de tweede maal wieden 9). S. T. waren aan ’t wieden, toen 
A. P. er voorbij kwam. „Waar geat gij heen, oom?” zeiden S. T. „Waar zijn 
5. T., tante? zeiden. ,P. 
1) Kvldoengin, schoot, nl. een door het lange kleed gevormde zak, 4-kldoeng 
aldus iets in zijn kleed dragen, op de wijze als dikwijls eene Hollandsche werkmeid iets 
in haar schort draagt. 
8) De oorsponkelijke beteekenis van taboeng is een koker, een busje, waarin 
men iets bewaart. Deze beteekenis is overgegaan op de veel geïmporteerde blikken 
doosjes, waarin men tabak doet, en daar het deksel daarvan meestal een spiegeltje draagt 
is taboeng eindelijk spiegel gaan beteekenen. 
9) De riĳjstbouw op de hoogvlakte heeft onder geheel andere omstandigheden 
plaats, dan in de warmere en ook sterk geaccidenteerde doesoen-landen. Vandaar dat 
ook de werkzaamheden zeer verschillen en er nauwelijks een enkele term gelijk is 
voor de respectieve stadiën van den veldarbeid op de hoogvlakte en in de doesoen. 
Omtrent den drogen rijstbouw in de doesoen geeft een artikel van den Heer J. H. Neumann 
in Med. Ned. Zend. Gen. Deel 47. (1902 4e st. pag. 378 e. v.) tamelijk volledige inlichtingen, 
terwijl wat het hier behandelde verhaal betreft, het medegedeelde van het voor beplan- 
ting gereed maken van de velden door de schoonmoeder van Beroe Dajang, ook vaor de 

