(D 
„Wat moet gij met S, T.?” zeiden S. T. „Dit hier zendt haar broer”, 
meide A. P. „twee baadjes, en twee spiegeltjes.” — „Waaris A. M tegenwoordig?” 
ji zeiden S. B, „breng ons er toch ess zeiden ze. „Als sij ons wilt Een (dan 





















ons a je hond te eten geven, één van ons zal palmwijn halen voor je drank.” 
_ „Een volgende keer komen wij beide op de hoogvlakte”, zeide A. P. 
ak „Wel, als het zoo gelegen is, broeder! broeder zeg ik maar tot je, gij 
tweeën zijt onze broeders, wij tweeën zijn uwe zusters, hier zijn (dan) twee matten, 
hier zijn twee kampils, hier zijn twee kains, voor jou en A. M. ieder een.” 
A. P. kwam weer in de benedenlanden aan. „Dit zenden onze zusters”, 
zeide hij tot A. M, „twee matten, twee ne, twee kains”’. Toen weende 
_ A. M. „Laten we samen naar de hoogvlakte gaan”, zei A. M. Toen ze op de 
En Rberlakte aangekomen waren, gaf A. P. aan A. M. eene vrouw, en hijzelf huwde 
S. T. De oudste ging in 't Oosten wonen, de jongste in ’t Westen en A. M. in 
't midden. 
Na verloop van twee jaren werden onzen grootouders (voorouders) kinderen 
geboren, in ’t Oosten een jongen, in ’t Westen een jongen, in ’t midden een meisje. 
_doesoen geldt. ’Is hier de plaats niet om eene uitvoerige vergelijkirg te geven, noch 
_om de raison aan te wijzen van de verschillen. Slechts mogen, omdat hiervan in ons 
verhaal sprake is, de termen voor „wieden” bewijzen hoe ’t woord in overeenstemming 
is met den aard van ’twerk. Voor de eerste maal wieden heet in de doesoen: ngiskis — 
___afschrappen, met een soort schrapmes (kiskis). Men maakt hierbij maar zeer weinig 
4 aarde los, wat ook geraden is met het oog op de hellingen, die toch al zoo licht afspoelen. 
Voor de tweede maal wieden heet ngzramboesi, omdat het tusschen de reeds hoogo rijst 
_ opgeschoten onkruid en gras zóó lang is, dat men telkens een bosje met de hand kan 
Ke omvatten, evenals gragend vee het lange gras met de tong (ngèramboes). Op de hoogvlakte 
_ daarentegen heet de eerste maal wieden ’nggarisi = strepen (kleine voren) maken. 
__Meestal doen dit twee meisjes met een kleinen ploeg, welks kouter van palmhout (pang- 
_goeh) het nog niet diepgewortelde onkruid los woelt. De tweede maal wieden geschiedt 
met de hak (f#oewan) en wel in dwarse richting op de vroeger gemaakte garis. Deze 
__op hout-kloven (naka) gelijkende bezigheid noemt men daarom met de woordherha- 
ling: naka naka. Op één belangrijk verschil zij ’t mij vergund nog de aandacht te vestigen. In 
__de benedenlanden oogst men met een rijstmesje (pingètam) de aren éen voor éen, die men 
nt tot bossen (poengo) bijeenbindt; op de hoogvlakte gebruikt men den sikkel (sabi-sabi), 
snijdt de halmen tamelijk dicht bij den grond af‚ en bindt ze tol schoven (raden). 
peo 10) Hi atendoe djadi, inggom gija lang. Een stereotype spreekwijze, in haar 
her geheel een elliptische zin. ’tIs alsof na de eerste helft, waarin ’t mcisje zich als aan- 
biedt, de vrouwelijke schuchterheid aan ’t woord komt en zich beijvert den indruk der 
eerste woorden uit te wisschen. Overigens geeft het daarop volgende aanbod van voor 
__zijn hond te willen zorgen, toch bedektelijk te kennen dat ze zijne vrouw wil zijn. Hen 
van de vele nederige benamingen voor: „iemands vrouw’ is: „is mère bijangna”, 


