12 
Toen de vorstenzoon in ’t Oosten groot was, zeide hij: „Hoe heet ik (welke 
is mijn naam), moeder” ? 
„Wel, je oom moet je een naam geven 11), jongenlief,” zei zijn moeder. 
„Kom, ’k zal eerst een overkleed voor je oom weven”, zeide ze, „’k zal een hoofd- 
doek weven voor je tante,” zeide ze, „'k zal een kampil vlechten voor je oom, 
en een voor je tante”. Toen de kampils gevlochten en de kains geweven 
waren, ging hij naar zijn oom in ’t Midden „Ziehier, oom, een [kleed] voor 
uw overkleed”, zeide hij, „[en] geef een als hoofddoek voor tante, zeide hij, 
„en dit is een kampil voor u, geef een als kampil voor tante”, zeide hij. 
„Ik ken u zelfs nog niet’ zeide A. M. „[Mèt] mijn moeder, waren er, 
zoo verluidt het, twee meisjes, en één nl. gij, was een jongen” zeide hij; „tante 
(de jongere zuster van moeder) is naar t Westen gegaan, moeder is in ’t Oosten, 
mijn vader is Anakoda Pérlajar, mijne moeder Sarindoe Toeboeh”. — „Meles 
wèl! Mij komt het rechtens toe, je een naam te geven”, zeide A. M. „Maar laat 
ik eerst een fraai mes voor je smeden”, zeide hij, „je naam zal zijn Radja Boelan”, 
zeide hij. „Radja Boelan Malela’’; zeide hij. et, 
Wel, toen kwam de vorst van ’t Westen, zegt men. „Dit hier is een 
overkleed voor U, oom!” zeide hij, „geef aan tante den hoofddoek’, zeide hij, „en 
hier hebt ge een kampil oom, geef een als kampil aan tante’, zeide hij. 
„Wel, ik ken U zelfs niet eens”, zeide A. M. — „Twee meisjes waren 
er, zoo verluidt het, [met] moeder, en één jongen, nl. gij’, zeide hij. „Tante 
(moeder's oudere zuster) is naar ’t Oosten gegaan, moeder is in ’t Westen, mijn 
vader is A. P. en mijne moeder S. T. 
Toen weende A. M. — „Mij komt het inderdaad toe, je een naam te geven, 
vadertje,” zeide hij, „'’k zal eerst een mandoline voor je maken” zeide hij, „die 
zal heeten, de mandoline si-Oeloeng-oeloeng 12) (—= die bijeen brengt, verzamelt), 
11) Zie over naamgeving bij de Karo-Bataks een opstel van wijlen J. K. Wijn- 
gaarden, Med. Ned. Zend. Gen. (Dl. 38, 4e st. pag. 311). Als daar sprake is van den 
kalimboeboe, die den eersten jongen een naam geeft, is dit niet anders dan de mama. 
Mama = moeders broeder, is ook de naam waarmee een man zijn schoonvader noemt. 
Kalimboeboe (letterl. beteekenis kruin v/h. hoofd) is hj, die recht heeft op de koopsom 
van ’t meisje, in de eerste plaats dus ook haar vader, dus haar mans mama, verder evenwel 
ook haar broeders. De naam kalimboeboe voor schoonvader is kenschetsend. Hij is inderdaad 
de persoon, dien men ’tmeest te ontzien en te eeren heeft, meer dan zijn eigen vader. 
De schoonouders der vrouw heeten bingkila en bibi eig. ook oom en tante, deze 
laatste nl. vaders zuster. Van haarschoonvader sprekende zegt eene vrouw soms adjinta, 
wat blijkbaar beteekent: onze vorst. 
12) Oeloeng-oeloeng. Dit woord bewijst, dat poeloeng een secundaire stam is, in 
den grond een causatif ww, gevormd door 'tcaas. praefix pé- van oeloeng. Poeloeng is op 
zijn beurt weer ’t gw. van het nu als causatief gebezigde pipoeloeng. ’t Bataksch bevat 

