75 



























_ „Ik weet er nog één ding op”, zeide ze. „Ga naar de benedenlanden”, 
e ze, „om mijn broeder (volgens de bëébëére) te halen, den blaasroerschutter 
doe Amang’ 19). R. P. ging op weg naar de benedenlanden. Toen hij in ’t 
rwoud Limboe Raja kwam, trof hij daar den blaasroerschutter aan „Wie is 
‚ die naar hier komt”, zei de blaasroerschutter. „Tot nog toe (lett. steeds, per- 
_ manent) heeft nog nimmer een muis onder mij gekropen, noch ooit een kiekendief 
boven mij gevlogen,’ zeide hij, „daar komt nu groot wild tot spijze; getroffen 
ij het ipoeh-gift sì mate begoe, kan zelfs Uw schim niet meer naar huis” 
(d. 1. opgeroepen worden door een goeroe), zeide hij. — „Wat mij betreft, ik wensch 
anders dan te sterven’, zei R P. „(maar) Uwe zuster beeft mij hierheen 
gezonden’, zeide hij, „om Gan witten vogel te schieten (d. í. dat gij den witten 
7 vogel komt schieten). 
‚Toen ging A. A. met R. P. naar de hoogvlakte A. A. kwam boven, zegt 
E lk Wel, hij schoot op den witten vogel, (die’ op de karbouwenhoorn (van ’t huis 
« nd hij schoot op hem, en raakte zijn snavel, de witte vogel schudde met zijn 
kop, (dit beteekende): ‘t afschudden van ramp en onheil 20). Hij schoot op hem 
en t Wdb v.d.T. op oedjar, en ook vooral 't bijvoegsel !). In dit bijvoegsel geeft v.d.T. op: Si 
_Dajang Paroedjar, eigennaam van een hemelsche princes, aan wie door sommigen de maan- 
eelipsen worden toegeschreven. Ook geeft do heer P. zelf een verhaal si Boroe Deak parodjar 
(Bat. vert. pag. 52), dat op z'n Karo’sch zou heeten si Béroe Dajang Péradjar. Hoe ver- 
_ schillend dit verhaal is van ’t onze, uit een ander verhaal (Mombang Oeloebalang, ib: 
f vi 74) blijkt hare verwantschap met onze Beèroe Erens V.d.T. geeft geen verklaring 
van den naam. 
Ik zou dien durven vertalen met Bèroe Dajang de Onderrichtster. Nogmaals wijs 
dc hier op hare treffende gelijkenis met de figuur van Dewi Cri. 
19) In de mythe kan ik, gelijk ik in de inleiding opmerkte, geen plaats vinden 
oor Adoe Amang. In ’t verhaal is hij echter de schakel tusschen de mythe en het 
der wijs betreffende het terugroepen der verschrikte tendi. Hij is m. i, om het meteen 
Karo’ schen term te noemen de „tandingen”’ van den in de voorschriften genoemden 
erggeest” ninù begoe deling. Men vergelijke ’t slot van de vogel-schietepisode met 
slot van voorschrift VIII | 
20) ’t Verhaal van 't schicten van den vogel, en de telkens door dezen gemaakte 
egingen is blijkbaar geheel symboliek. Wel raken de pijlen van A. A. hem, d. i. 
rlei rampen naderen hem, maar ze overweldigen hem niet, hij schudt zeaf. Beneden 
en we in bijzonderheden zien, hoe ook alles wat met het terugroepen des tendi ge- 
aa: d gaat symboliek en nogmaals symboliek is. 
____ Woord hier door onheil vertaald, is het Skr. kleca —= moeite, verdriet. Eigenlijk 
geeft onheil ook niet zuiver de Bataksche opvatting weer. ’t Is meer: het zich in een 
slukkigen staat bevinden, het uitermate vatbaar zijn voor allerlei onheil en ziekte, het 
er verderfelijke invloeden staan. De uitdrukking „moewang banga krlesa” beantwoordt 
gaan de Dajaksche termen: boewang rasi, boewang sil (Zie Bijdr. tot de kennis van 
Z en Godsdienst der ‘Dajaks vau Landak en Tajan, door M. C. Schadee: Bijdr. K, L. v/d. 
‚L. V. v. N. I, Deel 55. (1903) pag. 321. e. v.). 
