KARO-BATAKSCHE VERTELLINGEN. 
i IV. 
RADJA KETENGAHEN. 
(de vorst van 't Midden). 
INLEIDING. 
Jak 

















„ Van het, onder dit op aal niet veelzeggend bovenschrift, hier mede 
te deelen verhaal, bestaan naar ’t schijnt heel wat lezingen, die, al zijn ook de 
hoofdzaken vrij wel dezelfde, toch hier en daar belangrijke verschillen vertoonen, 
inzonderheid ook in de namen. | 
} 't Verhaal, zooals Dr Haan dit geeft (Verh. Bat. Gen. Deel XXXVIII (1875), 
buiten beschouwing latende, omdat mij, sedert ik de gelegenheid heb gehad van 
diens reisverslag kennis te nemen, gebleken is, dat daar bijna doorloopend klok- 
en-klepel-wijsheid aan 't woord is, staan mij ter vergelijking twee verhalen ten 
dienste, nl. lo het algemeen bekende van den heer WesrTeNBerG, voorkomende in 
diens studie: Aanteekeningen enz. (Bijdr. T. L. V. 5e volgr. 7e Deel 2de afl), 
ook opgenomen in Prevre's Bat. vertellingen; 2o een door den heer J. H. NEUMANN 
gedeeltelijk in ’t Hollandsch, gedeeltelijk in 't Karo’sch opgeschreven verhaal, dat 
deze mij welwillend afstond. 
Intusschen heeft de vergelijking mij niet veel verder gebracht, en moet 
ik afzien van ’tgeven van eene in alle deelen bevredigende verklaring. Doch daar- 
over straks. De gang van ’t verhaal is in groote trekken als volgt: 
Je Terwijl Radja Këténgahén iĳverig aan ‘t studeeren is, passeert er eene 
_„godendochter” (of godendochters), die zich blijkens luidgeuite zinspelingen 
over hem vroolijk maakt. Hierdoor terneergeslagen, gaat hij de eenzaamheid 
zoeken op t voorgebergte Sibolangit, waar hij eindelijk door boodschappers van 
zij „grootvader’’ Datoek Roebija Gande gevonden wordt. Met hen gaat hij naar 
hr is, en vertelt na afloop van den maaltijd wat hem 't hart bezwaart. Zijn 
grootvader roept de godendochter ter verantwoording. Zonder aarzelen bekent 
ze die ondeugende zinspelingen te hebben gemaakt, maar weigert R. K's vrouw 
te worden. 
3 N Eerst is deze daarover bedroefd, maar hij laat zich spoedig door zijn 
grootvader troosten. Immers, deze heeft „kleindochters genoeg, waaruit hij eene 
\ 
in 
