88 
‘t woord Poerba, dat èn de naam is van een mythisch rijk der desa-na-oewaloeh, 
het oosten, ên tevens de benaming van een ook ten oosten van het Karoland liggend 
landschap, welks bewoners oerang timoer, dus „Oosterlingen” heeten, waaruit men 
haast wel zou moeten besluiten, dat beide namen door de Karo's het eerst op dat 
land en volk werden toegepast. 
De naam van den hoofdpersoon, Radja Kéténgahën (is het dezelfde als R. K. uit 
Sarindoe Toeboe?) doet veronderstellen dat deze „in 't midden" moet wonen. Doch 
in ’t midden waarvan? Van ’t heelal, zoodat hij de personifieering is van het voor 
den mensch waarneembaar gedeelte daarvan, dus de aardschijf met daarover uitge- 
spannen hemeltent, waarboven dan de opperste God, de Godheid bij uitnemendheid, 
hier Datoek Roebija Gande geheeten, verblijf houdt? Of in ’t midden (ook weer 
naar Bat. voorstelling) van deze aarde? 
Hij zou dan min of meer als de stamvader inzonderheid der Karo-Bataks 
te beschouwen zijn, en in zijne verbintenis met de vorstendochter van Poerba 
zien we dan als eene afspiegeling van de niet te loochenen nauwe verwantschap 
tusschen de Karo's en de Oerang Timoer, die immers naar Bat. genealogie 
behooren tot den stam Tarigan, een der vijf Karo’sche hoofdmërga’s. Ik wijs 
hier op de voorstelling in mijn verhaal, dat zoowel Radja Kéténgahën als zijne 
zonen en dochters geheel het menschelijk type vertoonen niet alleen (want dat 
doen alle mythol. personen min of meer), maar zich ook menschen (manoesija) 
noemen, die door hun „grootvader’ (D. R. G.) geschapen en „tot eene levende 
ziel’ gemaakt zijn. Geheel anders dan in ’t verhaal bij WesreNBeERrG, waar Fm- 
poeng Boetara zelf, de opperste god, de rol heeft, hier aan R. H. toebe- 
deeld. Merkwaardig ook, dat het verhaal van NeEUMANN óók spreekt van Empoeng 
Boetara Goeroe, doch in ’t karakter van D. R. G, terwijl eerst een zijner 
nakomelingen in het vierde geslacht, onder den naam Radjanami — „onze vorst” 
optreedt geheel in den geest als R. K. hier, zoodat beider geschiedenis zelfs in 
kleine onderdeelen overeenstemt. Ik geloof dan ook wel eenigen grond te hebben 
voor de uitspraak dat het verhaal in zijn tegenwoordigen vorm eene dooreen- 
werking is van legendarische genealogische en mythologische gegevens, onder welke 
bewerking beide bestanddeelen geleden hebben, zooals dit steeds gaat. 
Zeer zeker, gelijk vele namen bewijzen, is er ook uitheemsch materiaal 
in opgenomen en verwerkt. 
Heel duidelijk is Maleische invloed merkbaar, evenzeer als in de vroeger 
behandelde verhalen van Doenda Katekoetén en Sarindoe Toeboeh:; en ook andere 
uitheemsehe elementen zijn wellieht door intermediair van ’t Maleisch binnengeslopen. . 
Getrouw aan mijne vroegere belofte, moge ik hier iets naders omtrent 
dien Maleischen invloed zeggen. 
Voorop sta, dat niet het voorkomen van een enkel schijnbaar Maleisch 
woord dit vermoeden zou wettigen. 
Met name in de taal, die bij bijzondere gelegenheden gesproken wordt (te 
