106 
wier voorkomen als de ochtendzon, wier voorhoofd als het zevengesternte (?), wier 
wangen als gebold spinsbek 11). Zij ging naar boven, naar hare plaats. Radja 
Këténgahën liet ze schreiend achter. 
„Gij moet niet schreien, vadertje”, zeide Datoek Roebija Gande; „blijf u 
ijverig er op toeleggen om goeroe te worden en de tooverboeken te lezen, in de 
pantangën van zeven verdiepingen; leg er u op toe om knap te worden, leg er u 
met de borst op toe om bedreven te worden,” zeide hij. „Als je in staat zult 
zijn een geschaard mes in orde te brengen, booze droomen van anderen krachte- 
loos te maken, als ge in staat zult zijn recht te spreken over lieden, die in huis 
twisten, twisten omdat de rijst laat gaar was, dan is dat zelfs beter; ik heb zeer 
veel kleindochters,” zei hij, „dan kunt ge een keuze doen”, zei hij; „de dochter 
van Dibata in Poerba is mijn kleindochter; die van Dibata Agoeni is mijn klein- 
dochter, die van Dibata Daksina, en Narita, die van Dibata Oe'ara is mijn klein 
doch'er, die van Dibata Irisan is mijn kleindochter.” 12) 
De Datoek zond nu vijftig min (wee gezanten om eens poolshoogte te 
nemen 13) omtrent de dochter van onzen vorst, Toewan di Agoeni. De vijftig 
mia twee gezanten gingen op weg, om eens poolshoogte te nemen omtrent de 
dochter van onzen vorst. Toen ze halverwege waren, [zeide de prinses|, omdat 
ze, zegt men, de dertig dagen geteld, de acht windstreken geraadpleegd, de vijf 
mamis en de drie katika onderzocht had: „Wel moeder! als ik zoo de dertig 
dagen tel, de acht windstreken raadpleeg, de vijf mamis en de drie katika 
onderzoek, dan zijn er nu gasten op de komst, voor wie te koken valt zeven 

11) Met kleine afwijkingen komen dergelijke stereotype schoonheidsbeschrij vingen 
in bijna alle Bataksche verhalen voor. De aroem-zaadjes zijn in-zwart, en zwarte tanden 
vindt men mooi. De vergeliĳking op ’t haar toegepast, wijst op het mooi gekamd zijn 
en het recht neerhangen in wat wij Friezen teekenachtig noemen „veterbandjes ”. 
De ochtendzon, eig. de één staak (galah) hoogstaande zon. 
Het zevengesternte heet anders bintang psrijama. Toch geloof ik, dat dat hier 
bedoeld is. Bintang tala toemala beteekent feitelijk: de met de aangezichten naar elkaar 
gekeerd staande sterren. ’t Gebolde spinsbek ziet zoowel op de fraaie ronding als op den 
roodachtigen gloed (blos) der wangen. 
12) De opsomming is niet volledig, daar toch de bedoeling is, alle windstreken 
(mythische rijken) op te noemen. Hier ontbreken Mangabija en Poestima. Elders gaf 
ik reeds de vertaling (Meded. XLVI, 1902, pag. 19). 
13) Zoo vertaalde ik ngindang-ngindangi, een woord dat blijkbaar de meeste 
Bataks niet kennen. 
Ngindangi is: met kritischen blik beschouwen, eigenlijk wel schiften, scheiden. — 
Ngindang is nl. zand uitwasschen op een houten bord, om stofgoud te winnen. De 
gezanten gaan dus met het doel om te zien of de prinses in alle deelen voldoet aan de 
schoonheidseischen. Vandaar dat ze de zaak niet eens ter sprake brengen, als ze zien, 
dat er wat aan hapert. 

