107 







garoen rijst, zeven bohan toespijs, voor wie verzameld moet worden zeven vat 
wijn 14). 
Wel, toen de rijst en de toespijs gaar waren, en de palmwijn er was, 
be reikten ook de vijftig min twee gezanten ’tgebied van Toewan di Agoeni. 
B len gaf hun te eten. Toen ze gegeten en gedro"ken hadden zeide Toewan di 
A goeni tot hen: „welk nieuws brengt ge?” 
# „Wij, o vorst, we zijn gezanten van onze meesters Datoek Roebija Gande, 
en Radja Kéténgahën; Radja Kéténgahön zeide: „Mijne moeder hier is zeer oud, 
„ze is niet meer in staat naar de lösoeng te gaan rijststampen, ze is niet meer 
| „bij machte met het watervat op ’t hoofd naar de rivier te gaan; mijn „impal” 15), 
pzeide hij. die mijn oom en tante in ’tland van Toewan di Agoeni verwekt 
_ „hebben, is volwassen,” [zoo] sprak Radja K&téngahën, o, vorst; dàt is de reden 
dat we hier komen.” 
ì „Zijn „impal’ hier, die ik en zijne tante verwekt hebben, is inderdaad 
_ volwassen. Niet mij heeft men ‘te vragen, noch zijve tante, dat moet met het 
kind zelf uitgemaakt worden.” 
Wel, toen de zon al hoog stond, kwam de dochter van onzen vorst te 
voorschijn uit een iĳzeren kist. Zij ging zitten, zij kauwde een sirihpruimpje, 
men kon het kauwsel in haar keelholte op en neer zen gaan, haar vingers waren 
_ als de bëroelo kahekëén, haar voorkomen als de ochtendzon, haar haar als de 
jonge vruchttros van den rimavpalm, hare tanden als de zaadjes van aroem sö- 
ding gantoeng; zij heette sibëroe Dayang Méhoeli Katana („die mooie woorden 
spreekt”). Toen ze van boven naar beneden kwam, gebruikte ze een stok als 
steun, omdat haar eene been dikker was dan het andere. 
| De gezanten keerden naar Köténgahëön terug, de zaak werd verder niet 
_ meer besproken. Toen ze in Kötöngahën waren aangekomen, zeiden Dateek Roebija 
_Gande en Radja Kötëngahön: „Welke tijding brengt ge?”’— „Wij hebben te 
î berichten, o vorst, dat de zaak niet ter sprake is gebracht, omdat de dochter 
“ van onzen vorst Toewan di Agoeni, sibëroe Dajang Möhoeli Katana genaamd, haar 
eene been dikker was als ’t andere” 16). 
' 













14) Een meer algemeen bekend voorteeken, dat er gasten op de komst zijn, is 
bij de Bataks het zich als slangetjes kronkelen van kleine vonkjes om de kookpot, 
gen gevolg natuurlijk van ’t gaan gloeien van het zwarte roetachtige aanbaksel. 
Ei: 15) Impal is een onvertaalbaar woord, al heeft het dikwijls den zin van nicht 
(dochter van den mama — moeders broeder) of neef (zoon van de bibi = vaders zuster). 
E en jongen en een meisje zijn elkaars „impal” als ze naar Batak-adat met elkaar mogen 
trouwen. 
Ei 16) Ofschoon hier niet verhaald, is mij van elders bekend, dat ze het geheele 
rijtje der windstreken afgingen, doeh op ieder der overigens schoone prinsessen was iets 
te merken. Herst te Poerba bleek de vorstendochter aan de hooge eischen te beant- 
woorden. 
