121 
worde (dat water) boven uw hoofd gesprenkeld; wat het loskoopmiddel van 
uw lichaam betreft, wel, er zijn de dingen [ontstaan uit den vogell, de sitabar 
«pisang, dat is een vorst, vorst der menschen, men make hem een mond die 
niet kan spreken, oogen, die niet kunnen zien, ooren, die niet kunnen hooren, 
een neus die niet kan ruiken, handen die niet kunnen slingeren, voeten, die 
niet kunnen gaan, maak dien tot uw verwisselaar, tot een wisselbeeld, tot een 
_ plaatsvervanger” 48). 
Toen keerde hij naar K&téngahëén terug. 
„Wel, als we naar beneden moeten, om te heerschen over ’t Rijk van 
't Midden, wij met z'n tweeën, (ik| en Toewan Banoewa Koeling, dan zullen we 
ons misschien erg eenzaam voelen,” zeide Toewan Mandileka Soeri. — „Hier zijn 
zeven groote eieren 49) van het wijfje van den manggoer-dawa-dawa-vogel, neem 
ze alle zeven mee naar beneden; als er nog geen twaalf maanden verloopen zul- 
len zijn, ook al is er een geluid als van spreken, ook al klinkt luid het geluid 
van lachen, lach gij niet; dat is wat het vroolijk zal maken te heerschen over 
’trijk van 't midden,” zeide zijn grootvader Datoek Roebija Gande. 
Wel, hij liet ze neer aan een zwart-zijden draad, aan een groen zijden 
draad, bij liet een koperdraad neer. Zoo kwamen ze, zegt men, midden van 
’t luchtruim; wel, na vier maanden, zegt men, was ’t een geluid van vroolijk 
lachen, van luid spreken. 
„Wel, 't is blijkbaar geen leugen geweest, wat grootvader gezegd heeft. Hoe- 
veel maanden duurt het nog dat we zonder iemand zijn, die ons de rijst tot spijs 
opschept? Hoeveel maanden nog dat we zijn zonder iemand, die onze sirih om 
te kauwen toebereidt, onze mat om op te slapen uitspreidt?” 
Toen lachten ze, zegt men; daar brak een 50) der groote eieren, en daaruit 
_ ontstonden de silëmak boom, de silislis, de sijalang (toewalang — honigboom) hier 
„in deze benedenlanden, de speelplaats van de vorstendochter, sibéroe Gandarijah 51) 
die op den kant zit. 


den grond, op een blad enz. aantreft, en dat niet anders is dan regenwater, dat is blijven 
staan. 
48) Dit is dus de oorsprong van het érsilihi, over welke plechtigheid ik hier 
niet nader behoef te handelen, daar ze reeds zoo dikwijls beschreven is. 
49) Iets soortgelijks geeft het door den heer Piuaram aan Von BRENNER medege- 
deelde verhaal: „Siboroe Deak Parudjar'’ (Prryrr, Bat. Vert. pag. 52). 
50) Ofschoon niet uitdrukkelijk vermeld, is toch de bedoeling, dat telkens één ei 
brak. Voor 7 cieren gaf dat 7 maanden. Plus de 4 die al verloopen waren, werd dit 
11 maanden. ’t Laatste brak dus eene maand te vrocg. De telling in ’t verhaal is niet 
zuiver. Feitelijk is er maar 5 maal sprake van ’t breken van een ei. De volgorde der 
daaruit ontstane dingen is daarom ook niet geheel vertrouwbaar, maar toch in hoofd- 
zaak wel in overeenstemming met de gewone voorstellingen daaromtrent. 
51) De genoemde boomsoorten steken elkaar in hoogte en grootte naar de kroop, 
