122 
Wel, na vijf maanden was ’t geluid van lachen luider, het geluid van 
spreken nog levendiger; toen lachte Toewan Mandileka Soeri weer, er ‘brak een 
der groote eieren, en werd hagedissen, de aardhagedis, de waterhagedis, de bosch- 
hagedis, de veldhagedis, de vliegende hagedis. 
Na weer een maand werd het geluid van ‘tlachen nog luider, ’t veld 
van spreken nog levendiger; toen lachte Toewan Banoewa Koeling, en brak weer 
een der groote eieren, waaruit ontstonden: krabben, slangen, sibakoet-visschen, 
itik-vischies, riviervisschen, bruine hagedissen, cameleons, padden. 
Na weer een maand werd ’t geluid van lachen nog luider, het geluid van 
spreken neg levendiger; toen lachte Toewan Mandileka Soeri, en brak er weer 
een der groote eieren, en hieruit ontstond de rijst, de gierst, het dawa-koren, de 
mais, de djambe (lagenaria), de goendoer (benincasa), de lange boontjes, de kom- 
kommer, de spaansche peper. 
Na weer een maand werd het geluid van lachen nog luider, het geluid 
van spreken nog levendiger; toen lachte Toewan Banoewa Koeling, en weer brak 
een der groote eieren, en hieruit ontstonden paarden, buffels, koeien, geiten, 
varkens, honden, kippen. Toen waren al de eieren stuk. 
„Wel, nu hebben we hier huisdieren, vee, nu hebben we allerlei spijzen 
(maar) als wij tweeën die spijzen moeten eten, als wij tweeën die huisdieren moeten 
verzorgen, dan zullen we ’t altijd wel eenzaam vinden hier in ’t Rijk van ’t Midden,” 
zeide Toewan Mandileka Soeri tot Toewan Banoewa Koeling. 
„Zie, er is een woord van onzen grootvader, Datoek Roebija Gande, die 
onze haren, onze vingers gespleten heeft, die ons tot levende zielen, tot menschen 
gemaakt heeft, die ons neergelaten heeft uidden in ’t luchtruim”: „„als gij later 
een of anderen onvervulden wensch (lett. een onrijpen wensch) mocht hebben, 
vraag gij dan, verbrand dan de vezelstof van een groene klappernoot ; als de rook 
er van boven komt en ik die zal ruiken, dan zal ik de deur openen aan den kant 
van vorst Kima-kima 52), en zal ik een touw van koperdraad neerlaten aan een 
zwartzijden, aan een groenzijden draad, dat zal het touw zijn waarlangs gij naar 
boven. zult klimmen, en dan zal ik U nog meer voorschriften voorschrijven, nog 
meer leering leeren,” „zoo heeft onze grootvader Datoek Roebija Gande gesproken.” 
en zouden alle wel honigboomen mogen heeten, daar de bijen op al deze soorten gaarne 
hunne nesten maken. Dit moet dan ook wel de beteekenis zijn van de uitdrukking, dat 
ze „de speelplaats zijn van de vorstendochter, si béroe Gandarijah”. Ea die naam is met 
het oog daarop zeer goed te verklaren; immers gandarijah laat zich ontleden in ganda: 
-dabbel, -voud, verdubbelen, en rijah, vroolijk ; volkrijk, een zeer goed gekozen naam 
voor een bijenzwerm. 
52) Een naam, mij van elders ook niet bekend, en welks beteekenis mij duister 
is. Kan het iets met het Ar. khaimah (ess) =tent, te maken hebben? Gewoonlijk hoort 
men als plaats waar da verbinding tusschen hemel en aarde mogelijk was, de rots nang- 
„gar djati noemen. | 

