


















De 123 
pe 
_ Wel, toen verbrandden ze, zegt men, de vezelstof van een jonge klappernoot. 
rook] ging, zegt meu, recht naar boven. Toen die midden in ’t luchtruim 
en was, zegt men, sloeg, omdat, zegt men, het woord van Datoek Roebija 
piet waar was (d, i. omdat zij ’t niet voor waar gehouden, het niet gehoor- 
d, en gelachen hadden) de rook van de groene klappernoot neer en rook Datoek 
Roebija Gande boven die niet. 
____Vier jaren waren er verloopen, nog steeds hing geen touw van koperdraad 
n ar beneden. 
„Wel, wat zullen we er nu nog op bedenken ?” zeide Toewan Mandileka 
ri. — „Ik, ’k weet er niets meer op,’ zeide Toewan Banoewa Koeling. — „Ik, ’k 
er nog wat op,’ zeide Toewan Mandileka Soeri. „Als het juist is (d. i. 
kippen en de honden.” 
___ Wel, toen hield Toewan Banoewa Koeling, zegt men, gemeenschap met hen, 
en het kroost daarvan dat zijn wij menschen. De nakomelingschap der varkens 
[zijn hieraan kenbaar|: zoodra ze gegeten hebben, strekken ze de pooten uit naar 
Û rog (d. i. gaan onmiddellijk slapen); de nakomelingen der kippen : die krabben 
oeten); van de honden: die vechten als ze eten ; van de karbouwen : die zoodra 
licht is, naar de tuinen gaan, en als ’t donker is naar ’t dorp terugkeeren; van 
de geiten; die laat op den dag naar de tuinen gaan en spoedig naar ’t dorp 
terugkeeren 53). 
53) Ook elders vindt men iets dergelijks, dat menschen door hunne wijze van 
doen hunne afstamming verraden. Naar Bataksche opvatting zijn de afstammelingen der 
Is „modelmgenschen”, daar ze den heelen dag werken (in hunne tuinen zijn). Doch 
afstammelingen zijn dan zeker weinig talrijk! — Geiten worden omstreeks 3 of 4 uur 
in den namiddag al weer naar den stal gebracht. Dit tijdstip van den dag heeft daaraan 
zelfs zijn naam te danken, nl, „karang kambing”, 
