Kellen beli, een groote zeevisch. 
Kellen lèt, hes. 
Keller, petroleumkist, arakkist, siga- 
ren kistje. 
Keloen, bovenarm. 
Kèn. uiteen doen b.v. gras om iets 
te zoeken; een pagar om er tusschen 
door te gaan. 
Keo, kraken b.v. een huis bij bevigen 
wind, het geluid van een kip als ze 
gepakt wordt. 
Keon, k. kari, uiteen doen b.v. het 
vuur, de gloeiende houtskolen om de 
rijst er op te laten staan. 
Keoer, k. hirik, draad (zie »hirik”) 
zuiveren; k. koeda ikoen, paarden- 
staart uitkammen. 
Kere metoe, met een ander afspreken, 
en list gebruiken om iemand te beboeten. 
Kerik, na1i kerik = kornèl. 
Kesak, 
palmbladeren; fakè k., zie fak è. 
strootje, spiertje, nerf der 
Kesa meta, de lange zwarte naalden 
van de gemoetì. 
Kesar, iemand of iets aanbrengen; 
verklikken. 
Kesi, binden nl. een paard of ander 
dier; k. maten, in een knoop binden; 
voor goed vastbinden. 
Kesoe, een bol was, niet zoo groot 
als koemoen. 
Ketta, dient om de verbiedende wijs 
te vormen; k. ba, ga niet; opdat niet 
b.v. 
ketta saè nikar,obat drinken opdat 
hemoe ai moroek isin 
de koorts niet terugkome, als maar niet 
b.v. nia ketta sai tián (als men, 
iemand wil bezoeken) als hij maar niet 
is uitgegaan; nia ketta mate, als 
hij maar niet dood gaat; het dient ook 
om de verlangende wijze van spreken in 
64 
ontkennenden zin uit te drukken b.v. 
nia ketta sai tián, moge hij niet 
afwezig zijn; nia ketta mate, mo- 
hij niet sterven; ketta lai, nog niet 
(verbiedend) wacht eerst; k. lai laö 
of k. laö lai, ga nog niet. 
Kewa, uiteen doen b.v. gras, blaren 
als men iets zoekt. 
Kfau, ai kfau, de waroeboom; ta- 
li kfau, touw van diens bast gemaakt. 
Kfoeak, klont; klonter; rai kfoeak, 
aardkluit; ra kfoeak, een klonter bloed. 
Ki, nanaak ki, de keel maakt een 
piepend geluid. 
Kiak, arm, behoeftig ; 
kind. 
Kian, een kapokboom; k. rahoen, 
oan k., wees- 
kapok. 
Kida, houten pin die ze als een spil 
met de vingers doen ronddraaien om 
garen te spinnen. 
Kidan, het benedengedeelte van den 
rug; oema krau kidan, een klein 
laag huisje zooals in de tuinen. 
Kidoen, achterste, bodem; manoe 
k., een soort uitslag. 
Kii vaders zuster; schoonmoeder, ook 
kiïn; bijtend (van pijn). 
Kiik, klein. 
Kik, raden; kik ai kanoïk, een 
fabel vertellen. 
Kiki, beven, schrikken. 
Kiki fali, plotseling; oogenblikkelijk 
daarna. 
Kikit, roofvogel, kiekendief; kikit 
lokko mea, rood met witte borst. 
Kilat, geweer; k. bissi haï of k. 
sana fatoek, vuursteengeweer; k. 
taka riti, gewoon voorlaadgeweer; 
kilat sossa kidoen of k. soelan 
kidoe, achterlaadgeweer. 
