Nakroeoek (zie hakroeoek), oïn n., 
zuur, norsch gelaat; matan foehoen 
n., gefronste wenkbrauwen. 
Nakrokkon, 
b.v. van papier en gesteven goed als 
klanknabootsend woord 
het verfrommeld wordt. 
Nakrotto pruttelen van kokend water. 
Naksabir, opengereten, gewond. 
Naksadik, mame rau n., voortdurend 
bliksemen. 
Naksaen —= saën aan, zie saën. 
Naksahi, faelan r., laatste kwartier. 
Naksái, ain n., gespleten en gewond 
van de voetzool. 
Naksakki, we n., het water verbreekt 
het dijkje, het water baant zich een 
weg. 
Naksala, verzwikt, verstuikt. 
Naksamoet, uitrafelen enz.; anin 
noe nalo haè n., de wind doet het 
gras (op het dak) uiteengaan, maakt het 
los. 
Naksarit, hare n., de rĳst staat 1m 
de aar. 
Naksassa, ai laoek n., een rotte 
tak breekt af, valt af, laat los. 
Nakseha, haan n., er is overvloed 
van eten. 
Naksenak, inoer mn, de neus is 
verstopt; lian n., de stem stokt. 
Naksidin, losgaan, loslaten enz, losge- 
maakt b.v. de bijl van den steel; 
toedik oeloen n., de steel van het 
mes laat los, Aser ‘af; “erliatn. 
kari tiana, het geweer is uiteen ge- 
nomen. 
Naksikka, uiteen, uit elkaar genomen, 
zich verplaatsen. 
Naksilze, breken enz, afbreken enz. 
b.v. de voet van het glas. 
Naksinak, schijnen van licht, van vuur 
O4 
op afstand; Laro mn, als de zon haar 
eerste stralen werpt, maar men de zon 
zelf nog niet ziet. | 
Naksira, scheuren enz. 
Naksirat, mamerau n., als de donder 
onmiddellijk op den bliksem volgt; we 
n., het water spat. 
Naksó, afbrokkelen, losgaan b.v. de 
grond van een rivieroever, de kalk van 
een muur. 
Naksoboe, afgebroken, verwoest, af- 
vallen, uitvallen van de steenen van een 
kotta. 
Naksodan, afbrokkelen, losgaan van 
grond; lattoen naksodan, het 
reeds verkoolde gedeelte b.v. van een 
fakkel valt af, laat los. 
Naksoemar, duiken. 
Naksooi, zich afscheuren, loslaten b.v. 
een tak, een tros klappers. 
Naksottir, spatten van slik. 
Naktaan aan, gerimpeld. 
Naktasak, rijp, van een zweer; al 
tahan n., verwelkte blaren, gele blaren. 
Naktetar, tali n., het touw gaat stuk, 
gaat vaneen. 
Nakteroek, rai n., even mooi weer 
tusschen twee buien. 
Naktikar, naar boven gevouwen, op- 
waarts geplooid of gebogen. 
Naktikoe, geluid van het water, als 
men b.v. een steen er in werpt. 
Naktoda, afvallen van een kleed. 
Naktoekak, lian n., de stem stokt, 
de spraak is belemmerd. 
Naktohi, geschaard, uitgebroken van het 
scherp van een mes, bijl en dergelijke. 
Naktomak, foelan n., volle maan. 
Naktorrê —= nakbô. 
Nalaas, ruischen van boomtakken, kab- 

belen, geluid van den regen op het dak. 

