hem tweemaal onder een boom te verpletteren. Beide keeren mislukt de toeleg, 
de Gulzigaard gaat met eenige teerkost op reis en ontmoet in het bosch dat 
hij doortrekt een zeer sterken man die Tëéwu-wa’tang heet, welke naam 
de beteekenis heeft van »Boomen-rooier. Van dezen Reus wordt verteld dat 
hij bezig was visch te zoeken tusschen de steenen, wat in ‘tgeheel niet 
met zijn naam overeenkomt. Bene vergelijking met de Tomboeloe'’-sche overleve- 
ring (Verh. Bat. Gen. bovengen. bl. 21) doet zien, dat de Tontemboansche ver- 
teller hier heeft bekort en dat de »Boomenrooier’”” en de »Vischzoeker’’ twee 
verschillende personen zijn, met wie de Gulzigaard achtereenvolgens ontmoe- 
tingen heeft. Na de ontmoeting met Tëéwu-wa'tang wordt die met si 
Söra'-tow »de Menscheneter” vermeld. Deze ontmoeting heeft in het Tom- 
boeloe’-sche (t. a. p. bl. 23) en in het Bare'e-verhaal (t. a. pl. bl. 10 en 41) 
plaats, nadat de helden reeds de zee zijn overgestoken. Hier zal dus wellicht 
ook de Tontemboansche verteller van twee ontmoetingen ééne hebben gemaakt. 
In den verderen loop van ‘t verhaal wordt de Menscheneter si Maw éris 
genoemd. Zie daarover de Aanteekeningen achter de vertaling van den Ton- 
temboanschen tekst. 
Nadat ook de Menscheneter is overwonnen en, evenals T ëwu-wa - 
tang, gedwongen den G. als slaaf te volgen, komen zij aan zee. Van den 
stam van een grooten boom maken zij in weinig tijds een vaartuig, waar- 
in zij de zee oversteken, tot dat zi aan een eiland komen, waar de G. 
terstond Tëéwu-wa’tang met de dochter van den koning laat huwen. 
Hier valt opnieuw de kortheid der Tt. overlevering op te merken. De gewone 
gang van ‘t verhaal is, dat zij op zee een zeemonster tegenkomen, 't welk door 
den G. wordt doorgehakt en geheel of gedeeltelijk weggeslingerd. Het kreng 
valt neer voor het hus van den Vorst van het land waar zj straks zullen 
aankomen en door het op te ruimen, wat niemand van de landzaten had kun- 
nen doen, verwerft een der helden de hand der koningsdochter. Het wegge- 
slingerde kreng valt elders neer, waar dezelfde gelegenheid is voor een tweede 
van den troep om met eene koningsdochter te trouwen. Zoo gaat het door, tot 
dat de G. alleen overblijft. Maar in de Tt. overlevering is er van het zeemon- 
ster geen sprake, evenmin als in de Verh. Bat. Gen. DL. 55 bl. 24 vermelde. 
Eene bizonderheid die de meeste overleveringen van dit verhaal hebben, 
ontbreekt ook hier niet: de G. plant een bloem ot boom voor het huis van elk 
zijner achtergelaten makkers, die zal verwelken als hem eenig leed overkomt. 
Hierop moeten de makkers letten, om hem ter hulp te snellen. 
Daarop volgt de strijd met den Grĳjpvogel, in dit verhaal K1ong? 
genaamd, die hier wordt voorgesteld als een monster met ijzeren tanden en 
vleugels en 12 koppen. In het verhaal van Sese n Taola zijn er zeven van 
die dieren, de laatste met 7 koppen. Gelijk in de meeste andere overleveringen, 
doodt hier de G. het monster, maar komt ook zelf in den strijd om; de achter- 

