OT 
r. 2 r. 1 v. o. onjuist verklaard. De beteekenis is »zijde-stof met sterretjes 
bestikt”’. 
De verteller heeft geheel vergeten dat Sese nT aola door zijne onver- 
zadelijkheid zijne ouders ruïneerde en zij daarom trachtten hem om te brengen. 
Vandaar dat hij voor de aanslagen van zijn vader geen behoorlijke redenen weet 
op te geven. In plaats van Reuzen te overwinnen en hen tot slaven te maken, 
neemt hij zijne zes broers mede, die hij telkens hier en daar achterlaat; de 
zuster is thuis achtergebleven. Bij allen laat hij planten achter, die zullen 
verwelken als hĳj sterft. Als ten slotte al zijne broeders gehuwd en achter- 
gebleven zijn, komt hij aan eene stad die door een Grijpvogel is uitgemoord ; 
hij vindt daar als eenig overgeblevene een meisje, dat zich in eene kist heeft 
verborgen en dat, evenals in het groote verhaal, Lemo n Tonda heet. Bij 
het dooden van den vogel sneuvelt ook hij, de planten verwelken; Gili 
mPinebetu'e komt met alle broeders te hulp en schudt hem uit den dood- 
slaap wakker: de broeders keeren terug, maar Gili mPinebetu’e blijft bij 
Sese nTaola wonen, die met Lemo nTonda huwt. Terwijl Sese 
nfaola voor langen tijd slaapt, komt Bangka-Rondo zijne vrouw rooven, 
die hij op dezelfde wijze weer terughaalt als in het groote verhaal. 
In de andere overlevering, uit dezelfde streek afkomstig, heet de held 
»de Gulzige Jongen”: zéér in ‘t kort wordt het begin der geschiedenis verteld 
als in ‘t groote verhaal. Ook de geschiedenis met het zeemonster ontbreekt 
miet. Het verloop is geheel als in ‘t groote verhaal. 
‚ Telkens waar het kreng van de zeeslang wordt opgeruimd, blijven twee 
zijner makkers gehuwd achter. Ten slotte strijd met den Grijpvogel, huwelijk 
met het van dit monster bevrijde meisje, in 't leven terugbrengen van de bevolking 
der witgemoorde stad en daarna een echt Toradja'sch slot: een sneltocht tegen 
zijne ouders die hem indertijd niet meer hebben willen voeden en hem hebben 
willen dooden. Hij velt zijn vader in een tweestrijd, slaat hem en zijne moeder 
het hoofd af en voert die hoofden in triomf mede. 
Zooals in vele Toradja’sche verhalen, wordt ook hier verteld dat het 
hoofd van den vader telkens aan den zoon aanwijzingen geeft hoe hij moet doen 
om de gesnelde koppen naar den adat te behandelen. Ten slotte geeft de vader 
dan aan, wat de zoon moet doen om het sprekend hoofd voor goed te doen 
zwijgen; en daarmee eindigt het verhaal, dat nog besloten wordt met eene aan- 
sporing om uitsluitend bij de To Kinadoe, de erfvijanden der Bare'e-sprekers, 
die vooral veel met de dicht bij hen wonende To Poe'oe mBoto vechten, te 
gaan snellen. 
Ten slotte het Sangireesche verhaal. Dit vermeldt nog de bizonderheid 
dat de held van het verhaal slechts één span lang is en daarom den naam van 
Séndango' heeft. Zijne vraatzucht en zijne kracht zijn intusschen buiten- 
gewoon. De aanslagen van zijn vader op het leven van Séndango zijn m 
