14 
de plaats waar hij vuur kon halen en zeide: »Ga hier binnen en ga daar vuur 
vragen.” _Téwu-wa'tang ging naar binnen, hij zag de menschen die gekookt 
werden in een ijzeren pan en hij was bang; daar zijnde werd hij verborgen in 
een hok met de menschen die door Kannibaal opgesloten waren. Toen werd 
door Kombangan lang op hem gewacht, hij kwam niet meer terug. Daar 
Téwu-wa'tang niet meer terugkeerde, zoo werd hij door Kombangan gevolgd. 
Gekomen aan dat zeer groote huis van Kannibaal, liep hij er eenige malen 
omheen en zeide: »Waar is Tëéwu-wa'tang, o Kannibaal?” 
Deze antwoordde: »Hij is niet hier.” Kombangan zeide : » Werkelijk ? toont 
gij hem niet? Indien gij hem niet toont, dan wordt op ‘t oogenblik dit huis 
van u onderste boven gekeerd.” Kannibaal antwoordde: »Och, zijt gij het, stum- 
pert, die dit zult onderste boven keeren?” Kombangan zeide: »Zeker, indien ik, 
lacy, dit kan onderste boven keeren, dan komt gi slaaf te worden bĳ mij, 
maar zoo niet, dan kom ik slaaf te worden bij u.” Daarop antwoordde Kanni- 
baal, zeggende: »Nu, probeer gij het maar, hoor.” Daarop schopte Kombangan 
het huis van Kannibaal en het geraakte onderste boven. Zoodra het huis ten 
onderste boven was gekeerd, werd Téwu-wa'tang zichtbaar, te zamen met de 
heden die door Kannibaal waren opgesloten naar buiten komende, en allen 
die in de pot gekookt werden, daar geheel zichtbaar waren degenen die op 
en neer werden gedraaid door het gekook van het water. Aangezien werkelijk 
was kunnen omgeschopt worden door Kombangan het huis van Kannibaal, 
daarom is hij komen slaaf te worden bij Kombangan, gelijk ook Téwu-wa’tang. 
Daarna, voor zij op weg gingen, liet Kombangan voor hun drieën kap- 
messen maken. Het. kapmes van Kombangan was een vadem in lengte en eene 
el in breedte en de dikte van den rug tweemaal pakon en de zwaarte was 8 
pikoel. De kapmessen der beide anderen waren gelijkelijk %/, vadem in lengte 
en 2 el in breedte en een span in dikte op den rug. Aldus waren gemaakt de 
kapmessen van hun drieën. Nadat die gemaakt waren gingen zij op weg, elk 
hunner dragende zijn eigen mes. Zij liepen voort in het midden van het bosch 
gaande, totdat zij op zijn verst waren gekomen. 
Daarna kwamen zij nabij het strand. Toen zeide Kombangan tot Téwu- 
wa'tang en tot den Mawéëris: »Sla gij dezen grooten waringin-boom in één slag 
door, Téwu-wa'tang en gij, Mawéris, sla in één slag den top door, he, dewijl 
wat dat betreft, daarvan wordt door ons gemaakt een vaartuig, daar wij gaan 
zeilen.” Aldus kapte Téwu-wa’tang den waringin met één slag door, de waringin 
viel om en met één slag kapte de Mawëris den top door. Daarop holden zij 
hem uit, telkens met één slag kapten zij de beide zijvlakken af en de beide 
uiteinden. Toen zij de schuit geheel hadden uitgehold, werd die door Téwu- 
wa’tang en den Mawéëris op den schouder gedragen en zij gingen naar het strand. 
Toen zij aan het strand waren gekomen, zeide Kombangan: »Wat ons betreft, 
wij gaan varen.” En inderdaad roeiden zij op, E 
