16 
halen; elken dag komt hij hier en elken keer als hij komt is het niet anders 
dan wanneer de zon reeds hoog wil staan. Wanneer (het licht) verduistert, 
terwijl de zon reeds hooger wil gaan. komt hij van het Oosten herwaarts gevlogen 
en terwijl hij nog ver is, maken zijne tanden reeds veel gerammel, daar zijne 
tanden van enkel ijzer zijn. Straks zal hij weder komen, derhalve wanneer het 
reeds duister is geworden en er een geweldig leven wordt gemaakt, dan is hij 
het. Hy is het die mijne kinderen heeft vernietigd. Zie, de bewoners van het 
dorp verstoppen zich allen voortdurend om hem in de huizen. Daarom, indien 
het mogelijk Is, dood dien Griĳpvogel. Indien gij hem kunt dooden, zult gij 
mijne dochter huwen die is overgelaten door den Grijpvogel en gij zult koning 
worden ip miĳjue plaats.” 
Kombangan antwoordde en zeide: »Goed, ik zal het beproeven, maar 
waar zal mijne verblijfplaats zijn om hem te belagen, o Koning?” 
De Koning zeide: >Wat u betreft, blijf op het dorpsplein, daar worde hij 
door u belaagd.” Aldus nam Kombangan zijn zéér groot kapmes bĳ zich en 
ging zijne plaats innemen op het dorpsplein. 
Terwijl hij zich nu daar ophield, werd het niet lang daarna duister in 
het Oosten en rammelden de tanden van den Grĳpvogel. En hij kwam steeds 
nader aan en zag neer op Kombangan, die zich ophield op het dorpsplein. Toen 
haastte hij zich nederwaarts om hem zoo mogelijk te grijpen, maar in één slag 
opwaarts slechts hieuw Kombangan een zijner koppen af. En Kombangan zeide: 
»Kom weder nader bij (met je koppen). De Grijpvogel zeide: »Je kunt er nog 
een nemen om er mede te vechten, elf koppen nog heb ik over.” 
Toen trok zich de Grijpvogel een weinig opwaarts terug. Maar het duurde 
wederom niet lang of hij kwam weder nederwaarts en wederom wilde hij zoo 
mogelijk maar Kombangan pakken. En wederom sloeg Kombangan opwaarts 
een kop af. En Kombangan zeide weder: »Kom weder naderbij met je koppen.’ 
De Grijpvogel zeide: »Ge kunt er nog een nemen om mede te vechten, dappere 
kerel, ik heb nog tien koppen.” En de Grijpvogel week weder een weinig 
opwaarts terug. 
Niet lang daarna naderde hij wederom en wilde opnieuw zoo mogelijk 
Kombangan grijpen, maar zoodra hij omlaag wilde grijpen, kwam er een slag, 
zoo dikwijls als hij wilde grijpen kwam er een slag van Kombangan. 
Zoo ging het den eenen keer na den anderen, totdat er slechts één kop 
van den Grijpvogel overbleef. Hoewel hij echter nog maar één kop over had, 
sprak de stumpert nog aldus: »Je kunt er nog een nemen om mede te vechten, 
er is nog één.” Aldus naderde hij weder naar beneden, zoodra hij weder zoo 
mogelijk naar beneden Kombangan wilde grijpen, kapte deze met één slag opwaarts 
zijn twaalfden kop af. Toen kwam hij naar beneden te vallen en drukte Kom- 
bangan neder. Daar hij zéér zwaar was, had Kombangan niet meer genoeg 
kracht, zoodat hij door den Grijpvogel werd nederwaarts gedrukt en zittende 
