18 
AANTEEKENINGEN. 
Kombangan, met an gevormd van kombang »brok, brokstuk”, 
ook »groot en diep van wonden”. 
Kumombang in tjaju »groote brokken van een stuk hout af- 
kappen’. 
De beteekenis van kom b angan kan zijn >het stuk waarvan de brokken 
worden afgenomen”, dus »waar afgebrokkeld wordt”, maar het kan ook beteekenen 
»waar brokken zijn", d.i. »de persoon aan wien brokken worden toegeworpen’. 
Vgl. énto'an »plaats waar, waarop énto’ (blijven) geschiedt, verblijfplaats”’, 
asinan »waaraan zout wordt gedaan’, wueian »aan wien eene vraag wordt 
gedaan”, réëgésan »wat aan den wind (rëgës) is blootgesteld. 
Naast kombangan staat de vorm kombangën, die o.a. Verh. 
Bat. Gen. LV, le stuk, bl. 24 is opgegeven. Deze vorm beteekent » gulzigaard, 
schrokker" en is een eigennaam voor honden. Het achtervoegsel én duidt 
dikwijls aan »behept met een gebrek, tot zijn nadeel eenige eigenschap of 
eenig gebrek hebbend, ’t zĳ een lichaams- of een karaktergebrek, bijv. 
këéris, cascado (ichthyosis), kérisën vaan cascado lijdend’, kémberëén 
»met strontjes (kém ber) aan het oog”, waru'mbu'uen (l) vaan een 
loopend oor (waru'mbu'’) lijdend”, wérisën »met spikkels, moedervlekken 
(wéris)’, en in versterkte beteekenis van den geredupliceerden stam, bijv. 
lalangun (1) »voortdurend dronken (lang u)’, lilimu'utëén »zweeterig 
zijn’, van limu'ut »zweet”. 
Nevens deze beide vormen, staat nog in Tombasian-atas de uitspraak 
lombangan, hetwelk eene verkorting moet zijn van Kolombangan, 
een frequentatieve vorm van Kombangan. 
In het Bent. Ponos. en Sang. is kom bang »maag ; voor »gulzig” 
heeft Sang. makombang, Mongond. motombong. Andere talen van 
Noord- en Midden-Celebes hebben voor »maag, buik’ dit zelfde woord in 
eenigszins gewijzigde vormen, als: ombanga (Talautsch), ombongo 
(Goront.), kompong (Mongond. Bobongko'sch, Loindangsch, Tontolisch), 
ompong (Tominische talen), kompo (Toradja'sche en Morische talen), 
ko mbo (Banggaisch). 
Ambalesa, uit am bale ésa »in één huis”, bet. »huisgenoot'’, in 
1) Wordt én gevoegd achter een woord dat met hamzah sluit. dan assimileert zich de é 
van én met den klinker der eindlettergreep van ’t stamwoord; is deze eindlettergreep open, dan 
trekt é met den klinker daarvan samen. 
nn 
