
= 
j 
es 
dn a Pen ee 
U, 
't biz. »echtgenoot’. Deze samenstelling is geheel tot één woord geworden, 
met den klemtoon op de voorlaatste lettergreep. 
Méngénto-ngënto'’, van Énto'’ »lang, van tijd, lang geleden”. 
De woordherhaling is in het Tontemboansch onvolkomen; de consonantische 
eindsluiter (hier hamzah) van het grondwoord wordt bij het eerste lid van 
den herhaalden vorm weggelaten, zie bijv. het eenige regels verder voorkomende 
nimëéngawëé-ngawëés, van den stam awòës. 
An do'kosa; ro'kos »hoofd”, bet. ook, evenals het Mal. ul u, van 
eene rivier, den oorsprong, de bron. 
De regels van klankverbinding in het Tontemboansch vorderen dat r en w, 
't zij midden in een woord, 't zij in den zin, onmiddellijk voorafgegaan door 
een nasaal, te zamen met dezen tot nd, mb wordt. In het algemeen kent 
het Tt. de d en de b niet, dan voorafgegaan door nasaal of door hamzah, ook 
wel door hamzah en nasaal, bijv. waba’ en wa'mba’ »mond”’ sëka'd en 
séka'nd »offerstafknop”. 
De -a in rokosa is het pron. suff. Se pers. e.v, hier op te vatten als 
lidwoord of betrekkingswoord, dus »het hoofd”, of »de bron, de oorsprong”. 
Verg. hetzelfde gebruik in 't Jav. Mal. enz. Sommige woorden komen nimmer 
zonder dit pron. suff. voor, wanneer zij in eene bepaalde beteekenis gebruikt 
worden, bijv. lalai »sirih”, lalaina »blad”, of liever »boomblad”, daar het 
suffix op den boom wijst waarvan het blad afkomstig is, terwijl lalai, zonder 
nadere aanduiding, het sirih-blad aanduidt. Als genitief-aanduider, zooals bijv. 
in ’t Jav. en Boeg. doet dit suffix geen dienst, zooals ook hier is te zien, waar 
het gevolgd wordt door ú, genitief van si, het lidwoord voor eigennamen, namen 
van levende wezens en reeds bekende of genoemde levenlooze voorwerpen. 
Lombagi, eene rivier in Mongondou, zie Meded. v. w. het Ned. Zen- 
delinggenootschap, 1867, bl. 238. Im Mongondou heet deze rivier ook Lom- 
bagin. Vele Minahassische verhalen spelen in Mongondou. 
Kémualinape'-mai tow. »Zoodra hij pas was geworden herwaarts 
mensch’, d. i. »terstond van zijne geboorte af’. Muali »gedrag", lewo' 
mualina »slecht is zijn gedrag”, oök »wording, oorsprong’. Het voorvoegsel 
kë, voor een werkwoordstam gehecht, beteekent »met dat, tegelijk dat, zoodra”, 
zooals te zien is in den in dit verhaal voorkomenden zin: Képa'anera in 
dintja'kasa im bötés, wo köésereera-mange isia i mawule- 
wuleng-ai im bötés wawangkëran »Zoodra zij het gedruisch van den 
waringin hadden gehoord en gezien hadden dat hij den zeer grooten waringin 
kwam aandragen’; kéaina am bia, ja nimauran »met dat hij daar kwam, 
regende het”; köwua’ i lansot »ten tijde dat de lansat vrucht draagt’, 
