23 
gebruikt, de afleidingen worden gevormd van kaapu, bijv. kumaapu, 
makaapu »eindigen, opmaken”, kakaapuan »einde”. 
Patengkuké' »worde gedood door mij slechts”. Dit k& beteekent 
hier »niet anders dan”; de vader wil zeggen dat er niet anders op zit, dan dat 
hij zijn schadelijken zoon doode; paten is samengetrokken uit pate en én 
»wordt, worde gedood, te dooden”. Zoo is ook het een weinig verder voorko- 
mende towan, in sia towano 1iamanga »hij werd geroepen door zijn 
vader”, uit to wa en én samengetrokken. 
Mangeta palun staat voor mange palunta, »wij gaan sago 
kloppen”; dergelijke »hulpwerkwoorden”, zooals men ze zou kunnen noemen, 
trekken gewoonlijk het pron. suff. tot zich. 
Mémaja-maja'oka sera »terwijl zij gingen”; de duratieve betee- 
_ kenis dezer witdrukking ligt evenzeer in de woordherhaling als in het achter- 
gevoegde -ok a. 
Pöéré'mbaano in a’këél »op het punt van te worden bevallen door 
den suikerpalm”’, van mërë’ mba »willen vallen, zullen vallen, gaan vallen”. 
Tumongkeio, rumèë’ mbao, enz.; de -u m-vorm met -o is hier, 
zooals veelal in verhalen geschiedt, als historische tijd gebruikt. 
Itjatëka'; het voorvoegsel itja-, ontstaan uit 1 + ka, vóór den 
w. w. stam gevoegd, heeft de beteekenis: zonder opzet of eigen toedoen, dus 
bij geval (accidenteel) geraakt in den toestand door het grondwoord aangeduid, 
De bet. van itjatëka’ is dus meer die van ons »terecht gekomen, aangeland”, 
doch het wordt gewoonlijk in den zin van ons »gekomen, aangekomen” gebruikt, 
en de perfectieve vorm aitjatëka’ in dien van vis aangekomen, is er al”, 
Andere voorbeelden: itjaako »bij toeval in het westen beland, zonder opzet 
W. waarts geraakt’, itjaënda’ »bebloed geraakt’, itjage'el(é)ku si 
sëra' anio' vik kom te walgen van dit vleesch”; aitjagioo En amona 
en aitjalëpok-wo »zijn gelaat is komen misvormd te worden, doordat hij 
vroeger is komen te vallen”. 
Pénana’an, van den stam éna’ »vredig, kalm, rustig’, waarvan 
paéna’an »verblijfplaats”’. De vorm pénana’an,uitpé-éna-ëna'an 
»de plaats waar, de persoon bij wien men gewoon is te verblijven”, heeft in 
het spraakgebruik de beteekenis van »echtgenoot’’, biz. »vrouw'’ gekregen, 
bijv. si pónmana’an i Liwe »de vrouw van Liwe”, terwijl si ménan a 
a si Maruaja »hij die bij M. woont” beteekent »de man van Maroeaja”’. 
