82 
woord, waarin de ng, die zich vóór de k zoo gemakkelijk handhaaft, is blijven 
staan, doch niet vóór den beginner van het eerste lid is aangevuld. 
Ta'an sare’'e wo’'o uanu »maar indien, mogelijker wijze .... 
dire. nn. vat "; hier is nagedaan het aarzelend spreken van iemand die niet 
goed met zijn verzoek durft voor den dag komen. Het aan an u voorafgaande 
u is weder eene verkorting van an u, die ook, naast n u, in het Bare'e voorkomt. 
Se ana’ku; de vorm ana wordt gebruikt met de pron. suff. -k u, 
-mu, -na, -ta, dus; ana’ ku, ana’ta, maar met -ami, -iow en -era 
wordt de vorm anak gebruikt. 
Tulus, als w. w. hechten, goed sluitend aaneenvoegen; als zelfst. n. 
w. is het de naam der heilige bezoar-steenen, die de walian vroeger in de 
patoka (mandje voor geheime en heilige zaken) bewaarde. Men had tulus 
im pisok, t. in tjo’ko’, t. 1m po’po'’, t. in tjawok, bezoar-steenen 
afkomstig van zwaluwen, kippen, kokosnoten, muizen, enook tulus in tjilat, 
belemnitis, beschouwd.als tanden van het dier dat door zijn gebrul den donder 
veroorzaakt. Deze steentjes werden door de walian ook dios genoemd, het 
Sp. Dios „God”, dat ook in den tweeden naam van het in de Inleiding be- 
sprokene rano lala of rano ma’dios, mandios voorkomt. 
Ja isiaka *n tumane a si ana’ku »dan is hij het toch, dan 
blijft het er bij dat hij het is, die mijn kind zal huwen”. Wo isiaka 
maindo kolano »en hy bljft het die vorst wordt”. De beteekenis van 
het enclitische -ka »toch, tegen de verwachting in, al lijkt het onwaarschijn- 
lijk’, komt hier zeer duidelijk uit. 

