38 
Verhaal van Sese nTaola. 
Er was eens een Koning en eene Koningin, reeds langen tijd waren zij 
getrouwd, toen zij een kind kregen, Sese nTaola; de moeder verzorgde het, 
maar daar had je de vader, die mocht het niet lijden. De vader wilde het 
dooden, de moeder antwoordde: Dood het niet, ik verzorg het. Toen baarde 
zij ook een meisje Gili mPinebetoe’e. 
De vader zeide: Ik zal voor het meisje zorgen. Sese nTaola was nog 
niet goed groot, toen hij uit het huis op het erf werd gebracht en zijn vader 
hem trachtte te dooden; deze trachtte hem wel te dooden, maar hij ging niet 
dood, slechts het zwaard van zijn vader ging op hem stuk, het werd schaardig. 
De vader bracht het kind in huis; ‘boven gekomen, zeide hij, dat hij een 
waringin voor hem wilde omhakken, om hem te verpletteren, want hem werd 
tot schuld aangerekend dat hĳ een jongen was en (de vader) was verstoord 
over den rijkdom van zijn kind, want dit had vele katoenen goederen en be- 
zittingen, die het had verworven. Zoo ging hij dan heen en verpletterde hem 
met een waringin, dat hij zou sterven en liep van hem weg; daarop bewoog 
zich dat kind en droeg den waringin met bladeren en al op den schouder. 
Gekomen aan het erf, vroeg hij: Waar zal ik hem neerleggen, vader? Leg 
hem daar maar op den grond. Hij ging naar boven in huis, toen zeide (de 
vader) dat hij moest gestopt worden in het hol van een rots. Hij werd dan 
daarheen gebracht, in een rotshol gestopt en achtergelaten. Het kind bewoog 
zich, droeg den grooten steen en nam hem mee naar zijn huis, en zeide: 
Waar zal ik hem neerleggen? Leg hem maar daar op het trapportaal. Hij 
leidde hem op het trapportaal en dit viel neer, hij klom het huis in en begon 
een gesprek, hij sprak met zijne zuster, zijn jongere zusje en zeide tot haar: 
Ik ga naar een ander land, al blijf ik hier, zij willen mij toch maar dood- 
maken. Toen weende Gili mPinebetoe'e en zeide, al zingende: 
Verlaat mij niet, verlaat mij niet 
Dan blĳjf ik niet in ’t leven. 
Sese nTaola ging de trap af naar ’terf, plukte een takje kondo af, opdat zij weten 
zoude dat hij dood was, als de kondo verflenste ; toen zeide Sese nTaola tot zijn zusje : 
Deze steek ik tusschen de dakbladeren, tusschen de dakbladeren, 
Dat uw verlangen naar mij gestild worde. 
_ Van deze kondo hier zullen wij elk een stuk meenemen, elk een stuk meenemen, 
En gelijkelijk aan elkaar blijven denken. 
Ik‚ga nu heen, ga nu heen, 
En begeef mij naar een ander land. 
Zijn zusje antwoordde: 
Goed, ga maar, ga maar, 
Denk vooral ook aan mij. 
