39 
; Sese nTaola nam zijne zes broeders mee, allen jongens en nog klein en 
liet zijne zuster Gili mPinebetoe'e achter, want als hij haar had meegenomen, 
dan zou hij schuldig gehouden zijn en door zijn vader gedood worden. Slechts 
die zes volgden hun oudsten broeder, zij gingen op reis. Op hun tocht ging 
hunne reis naar eene vreemde stad; daar aangekomen, zeide hij tot zijn jongste 
broertje, dat hij hem zou achterlaten en zou uithuwen, hij huwde de dochter 
van het dorpshoofd, want overal waar hij een zijner broeders zich deed vestigen, 
daar liet hij hem ook achter. Zijn jongere broeder weende en zeide: 
Verlaat mij niet, verlaat mij niet! 
Dan blijf ik niet in ’t leven. 
Sese nl'aola antwoordde: 
Van deze. kondo zullen wij elk een tak medenemen, elk een tak medenemen, 
Om onze harten met elkaar in gemeenschap te doen blijven. 
Zijn jongere broeder antwoordde weder: 
Goed, vertrek maar, vertrek maar. . 
Mijn verlangen is reeds gestild. 
Zoo verliet hij hem dan ook; de zon nu was al eenigszins zóó (hier 
wijst de verteller met de hand) toen zij in een dorp kwamen; zij gingen een 
huis binnen en hoorden daar boven een der huisbewoners, die zong: 
Daar komt een gast aan, een gast aan, 
Hier breng ik sirih-pinang. 
Nu ging een meisje Sese nTaola de sirih-pinang aanbieden. Hij pruimde; 
na gepruimd te hebben, zeide hij: Ik ben slechts doortrekkende, om een mijner 
broeders achter te laten, om te trouwen, een van hen laat ik hier achter. Nu 
sprak hij met zijn broeder en deze zeide: Laat gij mij maar achter, ik houd 
van degene met wie ik zal trouwen, ga gij maar uws weegs. Hij liet hem 
achter, de gehuwde had het goed bij zijne vrouw. 
Hij ging voort en toen de dag heet was, kwam hij weer aan eene stad, 
ging een huis binnen en werd gehoord door een meisje, dat in een door gor- 
dijnen afgeschoten vertrek zat. Zij ging hem sirih-pinang aanbieden. 
| Hier breng ik pinang, breng ik pinang, 
Dat de gast die pruime. 
Hij nam de sirih-pinang en toen zijn speeksel rood was, zeide hij : Ik ben slechts 
doortrekkende, om een mijner broers achter te laten om te trouwen. Hij zeide tot zijn 
_ jongeren broeder: Het is mij er niet om te doen om u achter te laten, ik laat u achter 
om u te doen trouwen. De ander stemde er in toe en Sese nTaola ging opnieuw 
weg en nam nog maar één zijner jongere broeders als gezel mede. Terwijl hij 
voortging en het warm werd, zag hij inderdaad eene stad die er volkrijk uitzag, de 
huizen hingen aan beide zijden van den berg af‚ zooveel waren er ; hij zag een mooi 
huis en ging het binnengedeelte in en zag een jong meisje, welker huid een rooden 
schijn had, zij was fraai blank en bevond zich in een kamertje. Zij zeide: 
