40 
Hier breng ik pinang, breng ik pinang, 
Dat de gast die pruime. 
Hij nam een sirihpruim; dat meisje, heette Datoe. Daar was zijn jongere 
broeder, die hing zich aan zijn hals en zeide: Laat mij niet achter, neem mij 
mee. Neen, dat niet, ik zal u uithuwelijken, ik zal u hier achterlaten. 
't Is beter dat ge mij medeneemt, mij medeneemt, 
Naar een ander land. 
En dat wij hier maar een oogenblik blijven, een oogenblik blijven. 
— Laat ik u achterlaten, broertje! — | 
Sese nTaola liet hem achter en vertrok in zijn eentje. Hij reisde maar 
in zijn eentje voort, dat wilde hij. Toen de zon heet was kwam hij aan een 
dorp waar geen menschen waren, allen waren zij in de vlucht opgepakt 
door een roofvogel. Alleen was er nog een meisje, in een kist, de eenig 
overgeblevene van de menschen die door den roofvogel waren opgepakt. Het 
meisje daarboven in de kist sprak, zij was daar door hare moeder verstopt en 
deze was ook door den roofvogel opgepakt. 
Ik ben slechts de eenig overgeblevene, de eenig overgeblevene, 
Van de lieden die hij is komen oppakken. | 
Sese nTaola daar beneden, daar beneden, 
Wil eens om mij denken. 
Daarop scherpte Sese nTaola voetangels op het erf en toen hij die voet- 
angels had gescherpt, kwam de Vogel Grijp aan, midden in de lucht, zoodra 
deze hem (Sese nTaola) had gezien, schoot hij op hem toe en in zijne vaart 
werd hij pardoes door de voetangels getroffen. Toen kwam Sese nTaola te 
voorschijn van onder de voetangels en toen viel de Vogel Grijp op hem en 
Sese nTaola verdronk in het bloed van den Vogel, hij stierf en de kondo s die 
hij bij elk zijner broeders had achtergelaten, verflensten. Nu maakte Gili 
mPinebetoe’'e zich op om heen te gaan, om haren broeder op te wekken. Op haren 
tocht kwam zij hare broeders voorbij, die Sese nTaola vroeger had achtergela- 
ten, zij nam ze mee op reis om Sese nTaola te doen herleven; zij vond hem 
op het erf en zeide: 
Daar ligt hij nu op den grond, op den grond, 
Sese nTaola is gestorven. 
Zij ging heen en trok hem aan zijn lichaam, rukte hem aan zijne beenen, 
om hem te doen herleven, de Vogel Grijp werd door zijne broeders verbrand 
en Gili mPinebetoe’e zeide: 
Sese nTaola, sta op, sta op ! 
Ik breng u in ’t leven terug. 
Sese nTaola, ontwaak, ontwaak ! 
Ik ben in t dorp gekomen om u te wekken. 
Zij schudde hem slechts wakker en Sese nTaola stond op, ging zitten en zeide : 

