59 
























e ‚ daar vloog het stuk er af‚ het kopstuk kwam neer in de rivier van een dorpshoofd 
den overkant der zee; toen het was neergekomen, was de rivier van het 
hoofd versperd, afgesloten, het hoofd kon niet meer baden. Hij gelastte zijne 
sla ven: kom, haalt het er uit! Zij trachten het er uit te halen, maar het ging 
er miet eens uit, er waren een 2000 menschen. Toen kwam de Gulzige 
Jongen: Waarover maakt gij zoo'n leven, Ta Datoe? Wel, mijne rivier 
rginds is verstopt, wat mag het wel zijn daarginds dat het verstopt heeft? — 
Wil ik eens gaan kijken? — Wel ja, ga maar eens kijken voor de aardigheid. 
Zij gingen inderdaad met hun zevenen, met het plan om te baden; hij zeide 
de zes: Komaan, haalt het er eens uit. Zij trachtten inderdaad heter uit 
te halen, maar het ging volstrekt niet. Kom, laat mij maar. 
# Hij prikte er maar met zijn zwaard in en het vloog weg en kwam weder 
neer aan het water van een ander dorpshoofd. 
kh Hij keerde weder terug, ging het dorpshuis binnen, werd gastvrij ont- 
vangen, de menschen liepen te hoop en Ta Datoe zeide: Ja, er trekken elken 
dag vele gasten door, maar gij eerst zijt een flinkert. — Ja, dat mag wel zoo 
zijn. — Wat dunkt u, Gulzige Jongen, daar is mijne dochter, neem haar tot 
v vrouw! — Ach, laat ik geen vrouw nemen, hier is de Bamboe-Séhudder, laat hij 
haar trouwen, dan laat ik hem hier achter. 
Bir Ta Datoe had twee dochters en die werden door de beide broeders ge- 
huwd. De Bamboe-Schudder zeide: Ach, ik heb geen zin om hier te trouwen, 
neem mij als gezel mede. — Ik heb het te voren al gezegd, maar gij wildet niet. 
ì Na eenigen tijd wilde hij wel, en de anderen lieten hem achter. Toen 
de Gulzige Jongen van deze zijne makkers afscheid nam, zeide hij : 
__Hier laat ik kondo achter, daarnaar moet gij kijken. 
Es. _ Ten teeken mijner dapperheid, is er telkens bij ieder een neergezet. 
Wanneer de kondo verflenst, is de Gulzige Jongen dood. 
Eenigen tijd daarop ging hij heen en zeide: 
Nu, zoo is het dan, wij mannen gaan op reis. 
ok Zij kwamen nu aan een andere rivier van een dorpshoofd, daar waren 
vele lieden verzameld. 
B” _ Waarom maakt gij daarginds leven? Dat was intusschen de kop der 
Zeeslang die den vorigen dag uit de stad van Ta Datoe was weggeslingerd. 
Wie heeft hem opgegooid? — Wel, weet ik het! Wie mag het wel geweest 
b, ijn, het is slechts hier neergekomen, midden uit de lucht gevallen. Nu gingen 
die vijf kijken en-hij gelastte de vier om den kop er uit te halen, maar het 
je niet, hij ging niet. Och, laat mij maar. 
Hij haalde hem er uit en hij ging, Ta Datoe wilde hem met zijne 
hter doen trouwen, maar hij wilde niet, hij wees zijne makkers, de Omhakker 
en zijn jongeren broeder aan. Ta Datoe stemde er in toe, maar ook de Omhakker 
wilde niet achtergelaten worden en zeide: 
