54 
Ik wil niet, dat gij mij achterlaat, ik heb slechts heimwee in ’t vooruitzicht. 
— Je moet willen, anders sla ik je dood! Eenigen tijd daarna, wilde hj 
wel en zeide: Ja, al heb ik er geen zin in, goed, als het er zoo mee gesteld 
is. De Gulzige Jongen zeide: 
Hier zijn kondo's op den grond, ten teeken voor de aankomelingen. 
Wanneer de Jrondo's verflensen, is de Gulzige Jongen gestorven. 
Bij zijn vertrek waren zij nog maar met hun drieën. Zij kwamen aan 
een ander water van een dorpshoofd, dat verstopt was doordat de Zeeslang er 
in was gevallen, een gedeelte was verrot, daar waar het doorgehakt was, en het 
stonk, er waren al vele wormen in. 
Toen de Gulzige Jongen het er uithaalde ging het er uit, zijne makkers 
konden het niet, het vloog weg de zee in. Ach, laat ik het nog niet zijn, die 
uwe beide dochters trouw, laat mijne gezellen het zijn, de Rotan-Schraper en 
zijn broeder. 
De Rotan-Schraper weende, hiĳj wilde niet achtergelaten worden. Na 
eenigen tijd gaf hij toe; de Gulzige Jongen liet kondo bij hem achter en zeide : 
Hier is rondo op het erf‚ ten teeken voor de nieuw aangekomenen. 
Wanneer de kondo verflenst, dan is de Gulzige Jongen gestorven. 
Den volgenden morgen ging hij heen, hij ging maar steeds door in zijn 
eentje. Hij kreeg berouw dat hij zijne makkers had achtergelaten. Al door- 
loopende, kwam hij aan eene ledige stad. Ach, er zijn hier geen menschen-meer. 
Hij ging in het dorpshuis, bom, bom sloeg hij op de trom; intusschen waren 
daar twee menschen in: eene grootmoeder met hare kleindochter in de trom, 
dezen zeiden: Zeg, maak niet zoo'n leven, daar komt een Grijpvogel aan; wij 
zitten hier in de trom en zijn daardoor nog in leven, want deze stad is uit- 
gemoord door den Grijpvogel. — Komt volstrekt niet uit de trom, ik weet hem 
wel te lokken. — Pas toch op, hij is zeer groot, zijne sporen zijn als foeja-klop- 
planken zoo groot, alle menschen heeft hij opgepakt en naar boven in de 
lucht gebracht. 
Hij ging heen (en dacht): kom, ik zal voetangels scherpen. Hij scherpte 
voetangels en groef den grond uit; na dien uitgegraven te hebben, voerde hij 
een kriĳgsdans uit op den grond om den Grijpvogel te lokken, want als deze 
menschen zag, vloog hĳj er op af en pakte ze op. 
De zon is verduisterd, misschien is het de Grijpvogel ! 
Spoedig zal komen, uw door den Schepper bepaalde doodsuur. 
Niet lang daarna zag hij hem komen, zoo groot als eene pinangnoot, hij 
sloeg de klauwen al uit en de Gulzige Jongen zeide: Och, het arme meisje is 
het slachtoffer geworden van de list van den jongen man. Hij kwam nader 
en zou neerstrijken, daar schoot de Gulzige Jongen het hol binnen, rits! zou 
hij hem oppakken, roef! daar kwam hij tegen de voetangels aan die boven het 
gat stonden; toen hij geraakt was, brulde zijne stem van het schreeuwen. 

