






















» 55 
Bee Gulzige Jongen kwam uit het hol, hakte hem den kop af, legde 
vuur op hem en brandde van zijn beenderen kalk. 
__De vrouw in de trom antwoordde: ’t Is nog niet uit, kleinzoon, er is 
boven nog een wijfje. — Goed, Grootmoeder, die zal ik ook wel eens beetnemen. 
} scherpte opnieuw voetangels, want de vorige waren verbrijzeld ; zeventig 
her pte hij er en stelde ze op; hij bleef stand houden bij den ingang van het 
h en zong : 
__ Spoedig zal komen, uw door den Schepper bepaalde doodsuur. 
De zon is verduisterd, misschien is het de Grijpvogel. 
Maak mij niet akelig, een mensch zou zijn moed verliezen. 
Niet lang daarna kwam het wijfje aan ; toen hij zag dat het dichtbij was, 
ji vloog hij het hol binnen, op eens werd hij door de voetangels getroffen en 
hevig schreeuwde de Grijpvogel:; de Gulzige Jongen kwam te voorschijn, om 
hem den kop af te hakken. 
_Nu kwamen de Grootmoeder en de kleindochter te voorschijn, nu eerst 
a zij den Gulzigen Jongen. Zij legden een houtvuur op hem aan, verbrandden 
m en zijne beenderen werden fijn. — Grootmoeder, ik zou uwe kleindochter wel 
w willen trouwen. — Goed, doe het maar. 
____Grootmoeder, wil ons een huis tooveren. Zij sprak een tooverspreuk 
ui ; en zij deden de oogen open en daar zaten zij in hun huis, het dak en de 
den van glas, het stond slechts op één paal, alles wat er bij hoorde had 
) met hare tooverspreuk te voorschijn gebracht. 
____De beenderen der gestorvenen besprengde zij met toovermiddelen en zij 
sto nden op en leefden weer, het was weer een heele stad vol. 
Wel Grootmoeder, wil mij rijst voor leeftocht stampen, dat ik heenga 
en mijne moeder en mijn vader doode. 
à Hij ging heen, nam zijne vrouw en zijne zwagers mede, die juist waren 
levend gemaakt. 
p Hij ging ook nog aan bĳ zine makkers, die hij vroeger had achter- 
g gelaten en zij waren in hun schik den Gulzigen Jongen te zien. 
Laat ons gaan snellen de hoofden van hen die ons mishandeld hebben. 
Hij zeide tot zijne vrouw: 
Als er nog eene maand is verloopen, dan is Vader dood. 
Nu ga ik op weg. Als er nog eene maand om is, dan is Moeder dood. 
ä Degenen die het terrein gingen verspieden, vertrokken. Zij zeiden: 0, 
het is daarginds, maar de lieden van dat dorp daar zijn sterk. In den vroegen 
ä morgen zullen wij onzen slag slaan, al zijn zij nog zoo sterk, misschien wel 
honderd die ter dege vlug zijn. 
____Op het erf gekomen, zeide hij: 
___Hier ben ik aangekomen, om met het zwaard te strijden. 
Stelt mijn geduld niet op de proef, laat ons te zamen vechten. 
