56 
Zijne moeder antwoordde: 
Spreek niet zoo mijn zoon, hoe zal ik dat doen? 
De Gulzige Jongen antwoordde: 
U heeft mij mishandeld, u heeft een waringin voor mij uitgezocht, en 
die op mij laten vallen. 
Zijne moeder antwoordde: 
Men heeft u niet mishandeld, gij waart een vreeselijke gulzigaard. 
De Gulzige Jongen zeide: 
Het is nu eenmaal uw lot, ik zal de hanen laten vechten. 
Zijne moeder antwoordde: 
Spreek niet zoo mijn zoon, ik ben bevzeend, 
De Gulzige Jongen antwoordde: 
Hoe kan u er bang voor zijn, daar u het immers gezocht heeft. 
Spring naar beneden, moeder, ik heb er genoeg van om te wachten. 
Wacht nog even, mijn jongen, antwoordde zijn vader, uwe moeder is 
juist bezig rijst te stampen. 
Spring dan toch naar beneden, dat wij met elkaar kunnen vechten. 
Wees niet ongeduldig in het wachten, laat ik eerst mijn broek 
aantrekken. 
Laat het niet te lang duren, ik verveel mij op den grond. 
Het duurde inderdaad niet lang, of zijn vader sprong naar beneden, zij 
streden met elkaar, maar sprongen niet tegen elkaar op de lucht in; toen zij 
geruimen tijd met elkaar gevochten hadden, sneuvelde zijn vader; toen zijn 
vader was gestorven, zeide hij tot zijne moeder: 
Spring nu naar beneden, moeder, dat ik je in stukken hakke. 
Ach mijn kind, sla mij niet dood, ik heb het vroeger zwaar gehad met 
u op te voeden. 
Zijne moeder wilde niet naar beneden komen, hij klom dan bij haar 
naar boven; boven in huis gekomen, hakte hij zijne moeder in stukken, het 
hoofd van zijn vader gaf hij aan zijne volgelingen om het in de sarong te 
dragen, maar het sprak nog en zeide: 
Roep het balu-balu over mij uit, zoo hoort het als men een verslagene 
als buit medebrengt. 
De Gulzige Jongen antwoordde: 
Al hadt gij het niet gezegd, ik zoude (het hoofd) op de punt mijner lans dragen. 
Zijn vader antwoordde: 
Een geel arèn-blad, schud dat en maak het tot drager van den schedel. 
De Gulzige Jongen antwoordde: 
Al zoudt gij het niet gezegd hebben, ik zou toch van zelf den dolu-zang 
hebben gezongen. 
Na eenigen tijd bracht hij werkelijk het hoofd in het dorp en vierde er 

