t 67 



















kind maar moest dooden, omdat hij het al niet meer kon volhouden hem 
eten te geven. Op zekeren dag nu nam de vader zijn kind mede: Kom, 
tje, wij gaan bamboe zoeken (om de dekbladeren van het dak overheen te 
vouw en). De jongen zeide: Goed, vader. Daarop gingen hij en zijn zoon 
r op weg. Maar de moeder van Sëndango wist niet dat haar echtgenoot een 
gebruikte om hun kind te dooden. Zij beiden nu liepen maar door, berg af, 
3 op, en zij vonden een stoel bamboe. Daarop zeide de vader tot zijn zoon: 
elen samen wek dak-bamboe hakken. En bee. kapte hij den heelen 
S aino meening was Eén- -span reeds ion Nog ne lang zat de vader in 
is, of plotseling kwam Wén-span aan en den geheelen stoel bamboe droeg hij 
we vzijn hoofd en dien smeet hij neer, terwijl hij zeide: »Daar zijn onze dak- 
bamboes, vader!” Zijn vader nu zweeg stil en verwonderde zich maar hoe 
___Daarop weder na eenige dagen nam opnieuw de vader zijn zoon mede, 
ende „dat hij haardsteenen ging zoeken. En zoo gingen Be er dan op uit. 
an Oren Daarop keerde de vader terug. Ken kort poosje slechts zat 
de vader in huis, of see za Zk Ln: dien zeer grohe steen op zijn 
dien hij zooeven op het hoofd had hrs a de Hirie onchbender 
haardsteen, vader! Toen verwonderde zich de vader. Wederom na eenige dagen 
nam de vader opnieuw Bén-span mede, zeggende dat zij beiden hout gingen 
_ halen. Vader en zoon liepen daarop voort en nadat zij een boom hadden ge- 
_ vonden, ging de vader hem omhakken. En toen hij reeds bijna zou omvallen, 
_werd de arme Bén-span door zijn vader bevolen om te gaan waar de boom zou 
k _ vallen en daar liet hij hem staan; toen die boom was gevallen, geraakte de 
de arme Eén-span bedolven onder dien boom. Daarop keerde de vader terug 
naar huis; nog niet lang zat de vader in huis, of daar kwam de arme Hén-span 
nsjouwen, met den geheelen boom, takken, bladeren en al, dien hij op zijn 
_ schouder droeg. En de vader verbaasde zich nog des te meer, dat hij geen 
middel kon vinden om zijn zoon om te brengen. 
_ Daarop begreep de arme Wén-span, dat hij dus door zijn vader werd 
_ bedrogen om gedood te worden en daarop zeide Hén-span tot zijne moeder: 
_»Moeder, wil voor mij mijn leeftocht gereedmaken, negen kleine ketoepats en 
de toespijs, negen eieren en negen stel kleederen, want ik wil op reis gaan, 
