Vroeger ging ik veel snellen, tegenwoor» 
dig niet (meer), Màndie-n nòk koe-i 
awe- otie-vöëkë, nama- ba-kö. 
Vroeger had ik een naam (d.i. reputatie, 
van dapperheid); nu heb ik dien niet 
(nl. wijl het snellen opgehouden is), 
Màndie-n nòk iegie-së, nama- nòk 
iegie-së ba-kö. 
Vroeger werd veel gesneden (di. gesneld), 
tegenwoordig wordt niet meer gesneld, 
Màndie-n sòk otie-vëkë, nama- sòk 
ba-kë, 
»Gaat aan dat dorp kennis geven,” » Wò 
auma-vö miera-vöë e-pe aurahi-m.” 
Overmorgen gaan wij de vreemdelingen 
aanvallen, Hòpò- mà-kie nasà-k Poe» 
oni-m. 
Wij zagen één vreemde kiadi gaan halen, 
lekò-m zako-d ie-die nò-kkë, ki-mbt 
awe-. 
Tanai sloop op handen en voeten vooruit 
29 
NT 
Ik ben naar Badeerieke gegaan; Kioe- 
pangge 
begeleid naar de Wanggoe, Nòk Bade» 
en Samakorre hebben mij 
rie-kë miet; Kjoepàngga- Sa-makò-rë 
mi-ndàb wahie-kë Waà-nggoe miet. 
Kioepangga, wat is dat? Kjoepàngga-, 
tò kà-sàp e-pe? 
(Een stuk) hout breekt; ik gis dat men- 
schen aankomen, De kagoe-bë, o-nim 
gano- mi-ndàb nahà-m. 
Kijk uit! Aiedieï-m ! 
Het is donker, ik zie niets, Hà-pè, nòk 
ba-kë ie-die. 
Alweer! wat is dat? le-sie! tò kà-sàp e-pe? 
(Een stuk doode) bamboe breekt; een vijand 
(lett. koppensneller, snijder) besluipt 
ons, Soe-bë kagoe-bë, sòk oni-m ròrò-së. 
en trof hem met een pijl, waarop de 
vreemde schreeuwde, Tana-i maha-i 
ròrò-së, Tana-i arie-bë zako-d mi-ndàb 
de, iekò-m mi-ndàb esò-rt. 
Saringgoei trot hem toen ook, Tanai 
sneed hem toen de keel af, Sari-nggoei 
tanama- mi-ndàb de, Tana-i mi-ndàb 
kadohà-b. 
»Begraaf dat goed onder het zand,” 
»Makà-dé e-pe asarà-dö sa koema-.’’ 
Het gebeente is ginds verborgen, in het 
zand (begraven), Ajau- epi-ndë mi-ndàb 
sarà-dö, sa koema-. 
Ik heb de vreemdelingen gevolgd, (om te) 
zien (wat zij deden); ik verborg mij, ik 
kwam niet naar de vreemdelingen toe ; 
ik was bang, Nòk mi-ndàb esò-vvè Poe- 
o-nim, iedie; nòk sarie-n (bàsarie-n), 
nòk Poe- oni-m miet ba-kë; nòk oe-tnë. 
Dit land (dorp, negorĳj, volk) is altijd 
goed, Mira-vë ehe- indoe-n kaï-kë, 
Gooi water op het vuur, opdat het uitga, 
Daka- kahie-vdë 
taka-vë. 
Bij vlammend vuur (schijnsel) kan de 
arowà-dë; damie- 
vijand duidelijk zien, dan schiet hij, 
Taka-vé aroei-, sòk oni-m eka-i 1e-die; 
damie- de. 
Ik heb al water op het vuur gegooid, 
Nòk mi-ndàb roewà-dë daka-, 
Als de vijand komt, schreeuwt dan, Sòk 
oni-m damie-më, a-esò-rë. 
De vijand is in aantocht (in zicht), Sòk 
oni-m pötiekanahà-m. 
Ik zoek mijn boog, Nòk mà-kie narau- 
nòk mie-st. 
gevonden, Nòk 
Ik heb mijn boog al g 
mi-ndàb hà-n nòk mie-së. 
