hd 
me 
De andere negorijen zijn zoo niet, die zijn 
klein, I-sie miera-vë epeta-go ba-kö, 
papi-skë. 
De dorpen aan de kust hebben (zoet) 
water; elke negoriĳ heeft een put, 
Doe-vé oni-m miera-vë daka- e-pe, 
1e-sie miera-vë boei- e-pe, ie-sie miera» 
vö boei- e-pe. 
De menschen in de bovenstreek (het 
binnenland) zijn weinig in aantal; die 
der kuststreek zijn groot in aantal 
(velen), De-gë oni-m papi-s oni-m, 
doe-vé oni-m otie-vë oni-m. 
De Bovenlanders zijn zwak van lichaam, 
de Kustbewoners zijn mooi van lichaam, 
groote krachtige, (weldoorvoede) men» 
schen, De-gë oni-m dò-m wòhà-nie, 
Doe-vë oni-m ni-ngeip wòbà-nie, jà-b 
o-nim, jà-bëmoe-k oni-m. 
De menschen uit het oosten zijn klein 
en zwak, Sënda-wie oni-m papi-s wò» 
hà-nie, dò-m wòhà-nie. 
Daar zijn veel menschen, Otie-v oni-m 
epi-ndè. 
Vele 
oni-m mi-ndàb wazie-bö. 
menschen zijn gedood, Otie-v 
Waarom loopt die vrouw weg? Boe-btie 
e-pe tore-kë wòra-kë ? 
(Een) kangoeroe! (beteekent iemand, die 
bang is; tegenstelling van „„basiekë”’), 
Sahàm-kö ! 
Wie is dat? Te kà-sàp o-nim e-pe? 
Wie zt gij? Te kà-sàp wò? 
95 
Hè! [Uitroep] lang geleden hebben gij 
en ik al vriendschap gesloten! Giera-! 
mändie-n wò nòk dàkoe-më! 
Gij hieldt u zooeven verborgen, ik zag u 
niet, Nama- wò sarie-n, ba-kë nòk ie-die. 
Ik verborg mij niet, ik was binnenshuis, 
Nòk sarie-n ba-kë, nòk sava- koema-. 
Ik begrijp (ken U); toen ik vroeger naar 
Gandien ging weest gij den weg, Nòk 
meha-ikë; màndie-n nòk Gàndie-n miet, 
wò maha-i. 
Zijt gij alleen? Wò zako-d ? 
Wij zijn met ons tweeën, Nòk iena- oni=m. 
Die man is gisteren gekomen, ik ben 
vóór gisteren gekomen, E-pe o-nim 
wie-së mi-ndàb nahà-m; nò-kkë na» 
nawie-sö kakie-nahà-m. 
Hoe staat het met uw tuin? Tòta-go 
wòhà-n maroe-? 
(Ik heb een) nieuwen tuin, Nò maroe-. 
Is de klapperaanplant al opgekomen ? 
Onggà-t roe-në mi-ndàb oewà-r ? 
De klapperaanplant begint uit te spruiten, 
Onggà-t roe-né damie- oewà-r. 
(Dat is) later voor Merauke, om tegen 
ijzer te ruilen, Arie-ndë Armà-soe 
nà-nggoek, wò-këré nà-nggoek. 
Hè! (uitroep) ik ben moede, Jàmbà-dë! 
nòk sasoe-kë. 
Waarom zijt gij moede? Wò tore-kë 
sasoe- ? 
Ik kom van verre, (heb ver geloopen), 
Nòk mahoe-té menggö. 
