Tamangku vijf en Mangkambari Nunu zes maanden, doch Lo Djara Bangka kon het 

 uithouden totdat zij aan de overzijde zouden gekomen zijn. Zij begaven zich daarop te 

 water ; na 3 maanden liet Wawo mPoniu zich trekken door La Djara Bangka, na 5 maan- 

 den hield Mantjuju Tamungku zich weder aan Wawo mPoniu vast en na 6 maanden 

 sleepte La Dj. B. hen alle drie voort. Op zee werden zij tegengehouden door een groote 

 Zeeslang (imbu), die zoo lang was, dat zij haar niet konden voorbij zwemmen, 

 waarop La Dj. B. met zijn zwaard een stuk uit de slang hakte en dit wegslingerde, 

 zoodat zij tusschen de gescheiden deelen der slang konden doorzwemmen. Ein- 

 delijk kwamen zij aan den overkant en gingen aan land. Den tocht voortzet- 

 tende, kwamen zij aan een dorp, waar het weggeslingerde stuk Zeeslang was 

 neergevallen en door zijn stank de lucht verpestte Het hoofd (Ta Datu) had 

 reeds de hand zijner dochter (i Datu) beloofd aan hem, die het kreng zou opruimen. 

 Dit gelukte Wawo mPoniu, die met zijn zwaard het stuk slang wegslingerde, zoodat 

 hij dienzelfden dag de echtgenoot van Datu werd. De drie anderen gaan den 

 volgenden dag verder en komen aan een dorp, waar men in hetzelfde geval 

 verkeerde, want het weggeworpen stuk zeeslang was daar neergevallen. De beurt 

 was nu aan Mantjuju Tamungku, die hetzelfde succes had als Wawo mPoniu en 

 als echtgenoot van Datu, de dochter van Ta Datu, achterbleef, toen zijne beide 

 makkers den volgenden dag hunne reis vervolgden. Beiden hadden ook hetzelfde 

 geluk, Mangkambari Nunu eerst, den dag daarop La Djara Bangka, die het rottend 

 aas ten slotte voorgoed wegwierp. Verder hadden zij een gelukkig leven, elk 

 in zijne nieuwe woonplaats." 



Op eenige bijzonderheden na, is dit verhaal geheel hetzelfde als Sese nTaola, 

 bl. 1 — 6. Dat de personen geheel dezelfde zijn als in Sese nTaola, blijkt uit hunne 

 namen. La Djara Bangka heeft het lidwoord La, dat bij de Barèe-sprekers nog slechts 

 in enkele ouderwetsche eigennamen voorkomt, maar bij de bevolking aan het Meer 

 nog wel gebruikelijk is, zelfs bij vrouwennamen. (3b) Djara wordt naast nj ara voor 

 „paard" gebruikt en bangka, dat thans bij de Meerbewoners „doodkist" beteekent en 

 bij de Barée-sprekers ten N. van het Meer niet meer in gebruik is, moet oudtijds 

 „vaartuig" hebben beteekend, zooals uit de verwante talen blijkt. Trouwens de 

 Toradja'sche doodkist is, evenals het Toradjo'sche vaartuig, een uitgeholde boomstam. 

 La Djara Bangka kan dus beteekenen : „die op zijn vaartuig rijdt, schrijlings op zijn 

 vaartuig zit", zooals Sese nTaola np zijn waringiustaru. Mantjuju Tamungku beteekent 

 „die een berg op zijn hoofd draagt." Deze persoon komt niet in Sese nTaola voor, 

 maar wel in de beneden medegedeelde Loda'sche parallel dezer vertelling. 

 Mangkambari Nunu „die waringin-boomen afbijt,'' is natuurlijk dezelfde als Mang- 

 kambari Pengale, „de Boomenbijter" uit Sese nTaola. De Pajowi, de zeeslang 

 uit Sese nTaola, is in dit verhaal Imbu genaamd, de gewone benaming voor wa- 

 tergeesten, die als slangen worden voorgesteld. 



(3b) De Mohammedaansche Parigiers en in navolging van hen de Barée-sprekende strandbewoners, 

 hunne geloofsgenooten, geven zich gaarne Boegineesche eigennamen met het lidwoord la. 



