15 



Deze herhaalde streken van den vader beginnen nu den zoon te vervelen. 

 Hij ziet dat zijn vader het op zijn leven toelegt en vertrekt daarom liever. Op 

 zekeren dag neemt hij zijn zwaard (sumarang) en pinangdoos, en gaat op weg. 

 Hij herinnert zich, dat hij niet ver weg een getrouwde zuster heeft, en gaat 

 eerst naar haar toe. Zij kent hem en zijn eetlust, maar ook zijne kracht 

 en zendt hem naar het bosch om een tuin voor haar te maken. Hij gaat 

 ijverig aan 't werk. De dikste boomen kapt hij in één slag door, neemt 

 ze op zijn schouder en draagt ze tot buiten de grens der ontginning. 

 Na eenigen tijd gaat zijne zuster kijken en vindt den geheelen tuin reeds 

 klaar. Alleen in 't midden staat nog een boom, dien hij tot 't laatst heeft 

 bewaard. In één houw kapt bij hem door, doch zet hem op nieuw, naast den 

 ouden tronk, recht op in de aarde en zegt tot zijne zuster: Nu moet ge maar 

 oppassen, bij dezen boom zal tin uit den grond komen, dat moet ge verzamelen 

 en verkoopen. Zijne zuster had hem intusschen een maaltijd gereed gemaakt 

 van 9 rijst-torens (tamo-óko), waarbij zij 9 bamboes sagoweer had geplaatst. 

 Njófa Rikisa geniet dit alles alleen en zonder veel inspanning. Hij blijft echter 

 niet bij zijne zuster, daar hij belust is op avonturen. 



Hij neemt dus afscheid en vervolgt zijne reis. Na eenigen tijd ontmoet 

 hij een man die een geheele bergrib als hoed op het hoofd heeft en den naam draagt 

 van Kaba tolu. Hij vraagt hem wat hij daar voor een hoofddeksel heeft en 

 krijgt ten antwoord: een bergrib. — Laat ons eens met elkaar worstelen, zegt 

 Njófa Rikisa. — Waartoe dat? vraagt de ander. — Och, zoo maar, om eens te 

 zien wie de sterkste is. Als gij mij op den grond krijgt, volg ik u als knecht, 

 werp ik u op den grond, dan volgt gij mij. — Goed, het voorstel wordt aange- 

 nomen en de worsteling begint. Na niet langen tijd smijt Ng. R. zijne tegenpartij 

 Kaha Tolu op den grond, zoodat zijn hoed (tolu) geheel uit elkaar stuift — Gij 

 hebt het gewonnen, zegt K. T., dus volg ik u. — Goed, zegt Ng. R., dan moet 

 ge mijn pinangdoos dragen. — Nu gaan ze weer verder en ontmoeten een man 

 die een geheelen ngame-boom als bloem in 't haar heeft: hij heet dan ook 

 Saja-ngame. — Wat hebt gij daar voor een bloem in het haar? vraagt R. — Een 

 ngame-boom. — Zullen we niet eens worstelen ? vraagt R. weer. — Och, waartoe? — 

 Zoo maar eens, om te zien wie de sterkste is. Als gij mij op den grond werpt, 

 word ik uw knecht, werp ik u op den grond, dan volet gij mij — De voorslag 

 wordt aangenomen en na een weinig worstelens smijt R. zijne tegenpartij Saja- 

 ngame ter aarde, zoodat de geheele ngame-boom aan splinters valt. — Gij 

 hebt het gewonnen, zegt S. Ng., dus volg ik u. — Goed, zegt R., dan moet ge 

 mijn zwaard dragen. — Daarop gaan zij verder en ontmoeten een man die als 

 hoed een rots of steen op het hoofd heeft (c) en daarom Tolu Mare heet, — Zeg 



(c) Waar hier bij de makkers Tan Ngofa Rikisa steels vau hoeden, Tem. toln, sprake is, zon het wej 

 kannen zijn dat taola in den eigennaam Sase nTaola verbasterd is uit tiala en dit uit tuala, het Galelareescbe 

 woord Toor .hoofddoek." Deze opmerking is van den Heer Van Baarda, evenals die, dat de volgorde der 



