23 



wedstrijd met den tol, dien de Eens 9 dagen en nachten moet doen draaien. 

 Hij zet hem op met zulk een kracht, dat hij pas diep in den 9^ nac ht uit- 

 gaat. De taats van den tol woelt een gat in den grond, waaruit het water 

 opkomt; door het draaien van den tol verhit, begint het zelfs te koken. Nu zet 

 Uzervreter den tol op: met zulk een kracht draait hij, dat bij pas na 10 dagen 

 en 9 nachten uitgaat: hij boort een put in den grond; de boomen, waartegen hij 

 stoot, vallen neer, zelfs de stammen die door het touw, waarmee Uzervreter den 

 tol opzet, bij het terugtrekken daarvan geraakt worden, breken door. Ook deze 

 Reus volgt Uzervreter en krijgt zijn zwaard te dragen. 



Met hun vieren gaan zij door, komen aan zee en vragen elkaar hoe lang 

 zij kunnen zwemmen, achtereenvolgens verklaren zij 3, 6 en 9 dagen te kunnen 

 zwemmen ; Uzervreter zegt de zee te kunnen overzwemmen ; zij gaan dus te 

 water en houden resp. na 3, 6 en 9 dagen zich aan Uzervreter vast, die hen voort- 

 sleept tot aan de overzijde der zee. Op zee komen zij een grooten walvisch tegen ; 

 Uzervreter spriugt hem op den rug, hakt hem door en werpt met zijn zwaard het 

 afgehakte stuk de lucht in, zoodat het ver weg vliegt. 



Aan de overzijde gekomen, zien zij een huisje staan. Uzervreter zendt den 

 eersten Reus om vuur te vragen. Hij vindt er eene oude vrouw, met een zwart 

 gezicht, kroeshaar en een boos uiterlijk. De vrouw zegt hem zelf maar 

 vuur van den haard te gaan halen; terwijl hij gehurkt voor de stookplaats zit, 

 slaat de vrouw hem dood, want zij was eene heks (Boel. Songko). Na lang 

 wachten stuurt Uzervreter den tweeden Reus en daarop den derden, wien het 

 evenzoo gaat, zoodat hij zelf gaat kijken. De Oude Vrouw vliegt hem aan, krabt 

 hem in 't gezicht, maar kan zijne harde huid niet openrijten. Uzervreter pakt 

 haar nu bij haren kroeskop, slingert haar in de lucht, waarna zij ergens in de verte 

 neervalt. Zijne gedoode makkers maakt hij weer levend. 



Zij komen nu ook achtereenvolgens aan drie steden, waar het rottend stuk 

 visch is neergevallen. Elk der drie Reuzen verdient hier eene prinses als vrouw, 

 door het stuk er uit te wippen, met het zwaard van Uzervreter. Op het erf 

 van elk zijner achtergelaten makkers plant Uzervreter zonnebloemen (bungakonde); 

 als deze eensklaps verwelken, moeten zij hem komen helpen, want dan is hij in nood. 



Uzervreter gaat nu alleen verder en komt aan eene stad, waarvan de in- 

 woners allen zijn vermoord ; overal liggen beenderen, de huizen zijn afgebrand. 

 Hij legt zich te slapen, maar wordt telkens opgeschrikt door de geesten der ge- 

 storven inwoners, die hem komen storen. Nog zesmaal komt hij aan zulk eene 

 uitgestorven plaats. De zevende stad is nog niet uitgemoord; toch zijn reeds 8 

 van de 9 dochters des konings door een Garoeda opgegeten; de negende zal het 

 roofdier den volgenden dag komen halen. Uzervreter wil den Vogel bestrijden; 

 hij laat de Prinses in een trom opbergen en neemt zelf hare plaats in, in een 

 hoog vertrek met een venster, waar de Garoeda zijne prooi zal komen halen. Niet 

 lang daarna komt het zeven-koppig monster aan; Uzervreter daagt hem uit; de 



