26 



Dit zijn namen van lucht-bewoners, dus geesten, die in de vertelling we\ 

 niet anders dan als aardsche helden optreden, maar die toch op dezelfde wijze 

 moeten bereikt worden als alle andere luchtbewoners. Ter vergelijking diene de 

 wijze, waarop de Toradja'sche priesteres hare ziel naar de Bovenwereld laat gaan, 

 om aan Pue di Songi de tanoana van een zieke te gaan vragen. Dit wordt ver- 

 meld in eene lange litanie, in aard geheel overeenkomend met de Augh oio balian, 

 door Hardeland achter zijne Dajaksche Spraakkunst uitgegeven. 



De priesteres begint om rijst, ei en kip te vragen ; deze drie zaken wor- 

 den gekookt (de tanoana wordt vrij gemaakt), om de tanoana daarvan aan den 

 Hemelheer, Pue di Songi, als geschenk te kunnen aanbieden. Daarop kruipt de 

 priesteres onder een groote foejasarong (17) en gaat voort met haar gezang, 

 dat steeds met gesloten oogen wordt voorgedragen. Er wordt dan vermeld hoe 

 zij hare tanoana langs de stijlen van de rookvliering tot op den nok van 't dak 

 laat klimmen en daar de met haar bevriende luchtgeesten wurake (18) roept, en 

 wel een dien zij speciaal bij name kent en die haar altijd op hare luchtreis 

 begeleidt. De geroepen geleidegeest verschijnt dan ook en met zijn hulp komt de 

 priesteres in het land der wurake aan. Daar stijgt zij in een prauw, n. 1. den 

 Regenboog (poragia), zij en de wurake in 't midden; roeiers en stuurman die 

 hen overbrengen zijn slaven der wurake, krijgsgevangen gemaakt in den oorlog 

 met vijandige geesten, vooral Di Malele. Is de prauw bemand, dan wordt de wind 

 geroepen en deze voert haar naar het rijk van Pue de Songi. Daar aangekomen, 

 laat de priesteres zich aandienen, bezoekt den Hemelheer, biedt haar offer aan, 

 ontvangt de gevraagde tanoana temer en stort die op het hoofd van den zieke uit. 



Als Sese nTaola ontwaakt (19) en zijne vrouw niet vindt, waarschuwt hem 

 een amulet (sima 2 , uit het Boeg.) dat zij door dezen of dien roover is geschaakt. Sese 

 nTaola roept nu zijn zwager, den Windvorst, die op den wind komt aanvaren ; 

 nTaola neemt naast hem plaats en zoo komen zij achtereenvolgens bij de ver- 

 schillende roovers aan. Datu mPoiri, de Windvorst, is dus voor Sese nTaola 

 wat de wurake voor de Toradja'sche tadu (priesteres), de Sangiang voor de Da- 

 jaksche balian is. In het land van den roover gekomen, daagt Sese nTaola dezen 

 uit tot een tweegevecht, overwint hem en pakt de kist met zijne vrouw er in 

 mee, die tusschen hem en Datu mPoiri in gezet wordt, als zij weder door den 



(17) Pelawo genaamd en beschreven in „Geklopte boomschors als kleedingstof op Midden-Celehes"' 

 door N. Adriani en Alb. C. Kruijt, dat in de 4e aflevering;, 1901 van 't „Internationales Archiv für Ethno- 

 graphie" zal verschijnen. 



(18) De stam van dit woord is rake, Mal. en Daj. daki, Negr. dakai; Bar. mandake „bergen beklimmen," 

 rakeani „Zolder". Wu- is id. met wu- in wutongo s= tongo, „rug", wurongko „de veeren opzetten", vgl. rongko 

 „trillen, rillen", of het duidt een snelle, opwaartsche beweging aan, zooals ons „joep, hoep," zoodat wurake zou 

 het. „joep 1 naar boven". 



(19) Bar. mena, stam na, id. met Mal. en Jav. njawa, Mak. en Boeg. id. en nawa „nadenken", Boeg. 

 ininawa* „ademhaling." 



