27 



wind worden teruggebracht. Den zevenden keer wordt Sese nTaola gedood, maar 

 door Lemo nTonda weer levend gemaakt, doordat zij hem besprenkelt met water 

 uit een gouden kom, waarin zij een ring heeft gelegd. In zijn laatsten strijd 

 met de Guruda's is het evenzoo gegaan; beide keeren had Lemo nTonda hem 

 reeds gewaarschuwd dat het mis zou loopen, daar hij zich onbehoorlijke woor- 

 den had laten ontvallen. 



Als Sese nTaola in het dorp van den schaker zijner vrouw aankomt, ligt 

 deze steeds te slapen; hij wordt dan gewekt door zijne zeven vrouwen, alle 

 vrouwen van anderen die hij geroofd heeft. In de wurake-litanie ligt Pue 

 di Songi, die de vermiste tanoana heeft geroofd, ook steeds te slapen, wanneer 

 de tadu en de wurake aankomen ; hij wordt dan door een zijner slaven gewekt. 



Nadat Lemo nTonda zevenmaal is geroofd en teruggebracht, wordt Sese 

 nTaola met rust gelaten; Datu mPoiri en zijne vrouw komen nu ook bij hem wonen 

 en met hetzelfde middel als waarmee Lemo nTonda haar man heeft opgewekt, 

 maakt zij hare ouders en de gansche bevolking van het door den Guruda uitgemoor- 

 de dorp weder levend. Daarop moet, op zijn Mohammedaansch, een podo'a-salama 

 plaats hebben, naar de opvatting der Mohammedanen uit de Toradja's, een feest 

 tot bevestiging der pas herkregen tanoana, waarbij het reciet, dat na den avond- 

 maaltijd wordt verricht en waarnaar niemand luistert, de heilbrengende plechtigheid 

 is. Het feest wordt zeer juist beschreveD, naar het gewone verloop der podo'a- 

 salama's van" de strand-Toradja's. Eerst wordt de buffel opgevangen en alles 

 in gereedheid gebracht om de vleeschmassa te koken; daarna wordt een labe 

 (hieronder wordt verstaan iemand die het onderwijs in 't koran-reciteeren, 

 mangadji, tot het einde gevolgd heeft), om de engko mpontjambale, „de fratsen 

 van het ritueel-slachten", te verrichten. De labe komt en spreekt Sese nTaola 

 aan met kabosenja, juist zooals de Parigiers of de Todjoers steeds de dorpshoof- 

 den der Toradja's aanspreken, terwijl de stamgenooten of de stamverwanten hem 

 met een verwantschapsnaam noemen. Den dag vóór het feest wordt gekookt en 

 op den eigenlijken dag (matanja) worden er op nieuw labe's van het zeestrand 

 gehaald, ten getale van 18 (sampuju uaju, om te rijmen op rajamu, bl. 45, 

 l e coupl.), die hun koraa pai barasandji meebrengen. Dit laatste woord is de 

 Boeg. uitspraak van Barzandji, voluit Dja'far al Barzandji, de auteur van twee 

 maulids, één in gerijmd proza, één in dichtmaat. (20) De voordracht behoeft 



(20) Snonck-Hurgronje, „De Atjèhers", I. 226. Dr. Matthesgee f t in zijne Makassaarsche en Boegineesche 

 Woordenboeken op barasandji de mededeeling dat deze benaming van het bedoelde Geboorteverhaal, ontleend 



;s aan de duarin voorkomende woorden 4X>uJ ,»J;.a!) Jl) ,* .AA».- Dit is minder juist; het 

 verhaal heet Barzandji, omdat al Barzandji de auteur is, maar het slot van het proza ma ulid vormt een gebed in 

 gerijmd proza, waarin o. a. voorkom': ,su,'JÜt 11 ^.Sa». *Ji>.L«.!) S.A»aS) Jy,Ai!s!fc^wj U! ^aé^j 

 5l^.AX«. Aju>mJ »en vergeef den wever dezer gestreepte roaulid mantels, Dja'far, wiens genealogie en afkomst 

 door den naam al-Barzandji wordt uitgedrukt". Op Java noemt men dezen maulid Bardjandji of zelf» berdjandji. 

 Deze mededeeling dauk ik aan Dr. Snouck Hargronje. 



