30 



Niet lang na afloop van het feest, openbaart Tanda Eo aan zijne moe- 

 der zijne liefde voor Taranda. Er is geen bezwaar tegen het huwelijk en 

 dit zal dan voltrokken worden volgens den adat van het mebolai, beschreven 

 door den Heer Alb. C. Kruijt, in het Tijdsch. Bat. Gen. XLI, bl 88 (1899). De 

 tocht gaat naar Tana Kaloe-loe, het in de lucht hangende eiland, dat in de 

 wurake-litanie Banggai lanto, „het Drijvend Eiland", heet en waar de priesteres 

 op haren tocht per regenboog door de lucht ook aanlegt. (23) Ook Tanda Eo en 

 zijn gezelschap gebruiken den Regenboog als vaartuig. 



De regels waarmee hij geroepen wordt (bl. 75, 13e couplet) 

 Poragia ntapodjaja, kila ntapoa'ajawa, luiden in de wurake-litanie : 

 Poragia kuposala, kila kapoa'ajawa, en zijn dus precies overgenomen, al- 

 leen de wurake-term sala is door het dagelijksche djaja, „weg", vervangen en het 

 voorgevoegde pron. Ie pers. mv. incl. (nta-, verkorting van kita) heeft het enkelv, 

 ku- van den wurake - regel vervangen. De beteekenis is: „Den Regenboog heb- 

 ben wij tot weg (voertuig), den bliksem tot leuning. 



In de nabijheid van Tana Kaloe-loe gekomen, geven zij hunne aankomst 

 door geweerschoten te kennen, naar de gewoonte van de genoemde wijze van 

 huwen. Kort daarop worden zij tegengehouden door een Sumajai, (24) een 

 vallende ster, die in den regenboog bijt en eerst loslaat, nadat men van uit den 

 regenboog goud gestrooid heeft. Dit wordt ook weer zevenmaal herhaald ; telkens 

 worden de tegenhouders door goud strooien bevredigd en gaat men weer voort, de 

 trommen en gongs slaande om den regenboog voort te drijven, zooals te voren 

 bij het schip „Koperhuid" geschiedde. 



Eindelijk komt men aan in het dorp van Taranda en gaat in de lobo en 

 niet in het huis van Taranda 's ouders, want de beide partijen bij eene huwelijks- 

 voltrekking zijn nooit in hetzelfde huis. Van uit het huis der bruid worden zij 

 van het noodige voorzien door zeven dienaressen, over wie beneden nog zal ge- 

 sproken worden. Het huwelijk wordt verder op de gewone wijze gesloten. Den 

 volgenden dag gaan Sesa nTaola en Lemo nTonda terug, maar Tanda Wuja blijft 

 achter en wordt door zijn neef Tanda Eo eenigen tijd later uitgehuwelijkt. Na 



(23) Een nog niet dow mij vermeld Nggasi -verhaal spreekt ook van dit lncht-eiland. De Reiger, den 

 Spookaap willende beetnemen 6 wijst hem op het avondrood en zegt: „Ziet ge daar ginds Tana Kaloe-loe? Daar 

 groeien vele frambozen, de geheele lucht heeft er een rooden weerschijn van." „Ach, smeekt de Spookaap, 

 breng mij daarheen, ik heb zoo'n trek in frambozen." — „Houd mij dan aan mijn hals va9t, dan breng ik u 

 er." De Reiger vliegt op, zóó hoog, dat de Spookaap de aarde niet meer kan zien, zegt dan den Spookaap 

 zich niet zoo stijf vast te houden en schudt hem af, zoodat hij naar beneden valt. 



(24) Dit woord bevat het infix um- en waarsch. 't suff. -i ; als grondwoord blijft dan over saja, id. met 

 salat „mis, fout, schuld" en in 't algem. weer te geven met „iets dat er lang3 gaat, buiten den rechten weg 

 geraakt"; als men bijv. water in een ander vat óverschenkt, dan heet hetgeen er langs loopt sajanja, een bij-arm 

 van eene rivier is sajanja; saja ndaja wordt gebruikt in de biteekenis van ,.twijfel", daar het iets is wat „langs 

 het begrip" gaat, barée kusaja, „ik twijfel niet," d. i. het gaat niet langs mij, of zooals de Toradja zegt, „ik 

 ga er niet langs." Vallende sterren zijn dus saja's, „afwijkingen" van de gewone sterren. 



