31 



eenigen tijd wordt Taranda zwanger en men oordeelt het noodig, een feest voor 

 haar te vieren, het zoogenaamde momparilangka of groot-powurake, waarbij de 

 zieken in een e feesthut (langka) zitten. Op dit feest komt ook Matia Eo, die 

 de oudere zuster van Tanda Eo is, want toen zijne moeder Lemo nTonda voor 't 

 eerst menstrueerde en den doek, waaraan haar bloed kleefde, in 't water had ge- 

 worpen, had haar grootvader, die op de Zon woonde, dit genomen, het tot een kind 

 opgevoed en in de Zon geplaatst (25). Op dit meisje wordt Tanda Eo verliefd. 

 Spoedig daarop bevalt zijne vrouw, maar hij kijkt naar vrouw noch kind om, daar 

 hij zijne zinnen op Matia Eo heeft gezet, hij gaat haar vragen, maar haar grootvader 

 staat het niet toe; zij is zijne eigen zuster. Tanda Eo keert per regenboog van 

 de Zon, via Tana Kaloe-loe naar de aarde terug en gaat zijne zinnen verzetten 

 met de zonen der zeeroovers, die zijn vader vroeger hebben aangevallen, te be- 

 oorlogen. Bangkarondo 's zoon wordt niet genoemd, maar in de plaats daarvan 

 is de laatste i Anakoda ri Tarinate, „de Chineesche koopman (26) van Ternate", 

 die voor de gebroeders Tanda Eo en Tanda Wuja onoverwinnelijk is. Anakoda 

 ri Tarinate heeft n. 1. een harnas van vuur aan, maar de beide broeders 

 kleeden zich in water-harnassen. Nu daalt Matia Eo uit de Zon naar de aarde, 

 in een hoed, haar gewone voertuig, met een haan, Manu Tadia, (27), die een 

 paar jonge kokosnoten aan zijne sporen draagt, waarmede zich de broeders ver- 

 kwikken. De njawa, den levensgeest van Anakoda ri Tarinate, heeft zij reeds 

 weggenomen en dien van Tanda Eo in een amulet overgebracht en zoo wordt de 

 Anakoda gemakkelijk door de beide broeders doodgestoken. 



Na deze krijgstochten wil Tanda Eo zijn plan doorzetten, om Matia Eo te 

 trouwen. Zijne ouders trachten hem er af te brengen, maar hij houdt vol en trouwt 

 zijne zuster. Nu verdorren de boomen en verzinkt het land in het water dat 

 vanzelf opborrelt, zoodat hij door zijne ouders wordt verlaten en zeil een goed 

 heenkomen moet zoeken. 



Hiermede eindigt het verhaal. De verteller zeide dat hij het echte slot 

 niet kende en dat dit ook geheim moest blijven. Bij het voordragen van het laatste 

 gedeelte moest hij getrakteerd worden en gaven we elkaar op Moslimsche wijze 

 de hand, om elkaar gerust te stellen, „dat er geen verkeerde dingen gezegd waren". 



(25) Napomatia ri eo; in 't algemeen wordt met matia de kostbare kern van iets bedoeld, die doorgaans 

 in den vorm van een bezoarsteen in verschillende dingen gevonden wordt. De parel in een oester heet ook 

 matianja en dus moet matia eo de lichtende kern der zon beduiden. 



(26) Chineesche kooplieden worden in de Tomini-bocht algemeen anakoda, hunne werklieden mantaroso 

 genoemd, daar vroeger de Chineezen van Gorontalo met hunne schoeners langs de kust voeren om handel te 

 drijven en dus inderdaad anakoda' .< waren. Toen zij zich later aan de kust vestigden, bleven zij dien naam 

 behouden. 



(27) Manu Tadia is de naam van een zeer giooten haan, een wonderhaan, in het bezit van bijzondere 

 peTsonen in de verhalen. Vroeger heeft hij op aarde geleefd, thans is hij aan den heme 1 te zien; als Ster- 

 rebeeld he^t hij Tamangkapa of Mangkapa, en d«ï Toradja's richten z'ch naar den itand v»n dit beeld tot het 

 bepalen van de datums van hun landbouwkalender. 



