33 



terkunde den dienst bewijzen van hunne ontdekkingen bekend te maken. Mede- 

 deelingen van dien aard kunnen een betrouwbaar hulpmiddel zijn ter bepaling van 

 de herkomst van allerlei verhalen-reeksen, en meerdere zekerheid geven, om te 

 oordeelen over het al of niet oorspronkelijk zijn van een verhaal of eene reeks 

 verhalen bij de volken van Indonesië, van wier letterkunde reeds iets bekend is. 



Boven zijn reeds besproken : de Oude Vrouw (i Bangkele Tu'a), Ta nTolo 

 en Indo i nTolo, de Guruda, de Pajowi en het Hangende Land (Tana Kaloe-loe). 



De personen die het allereerst in dit verhaal gemeld zijn, heeten Ta Patu 

 en Indo i Datu „Vader (28) en Moeder van Datoe". Datu, de hoogste van de 

 titels in de Barée-taal, wordt thans nog alleen van den beheerscher van Loewoe 

 (i Datu ri Palopo, i Datu ri Luwu) en van den Morischen vorst te Patasia fi Datu 

 ri tana) gebruikt. Maai' in de verhalen is Datu „de Konings-dochter, de Prinses", 

 om wie het te doen is, die de vrouw van den prinselij ken avonturier wordt, ten 

 spijt van talrijke voorname vrijers. Ta Datu en Indo i nDatu zijn hare ouders 

 en daar Datu en haar ridder de hoofdpersonen van 't verhaal zijn, komt hun 

 slechts de bescheiden rol van vader en moeder der Prinses toe. Alleen zoolang 

 die nog niet geboren is, treden zij wat meer op den voorgrond, ook als zij moet 

 uitgehuwelijkt worden en Ta Datu dus moet optreden. Langzamerhand zijn Ta 

 Datu en Indo i Datu de benamingen geworden voor alle vorstelijke ouders, wier 

 kinderen een rol in r t verhaal spelen. Zoo heeten bijv. de ouders van Sese 

 nTaola, van Lemo nTonda, van Datu ni Poiri, de hoofden van al de zeven dorpen, 

 die Sese nTaola met zijne makkers bezoekt, Ta Datu en Indo i Datu. 



Bepaalde karaktertrekken hebben deze personnages niet; van Indo i Datu, 

 de moeder van den held, wordt voornamelijk medegedeeld, dat zij een dwazen 

 wensch doet ten opzichte van het kind waarop zij hoopt, zooals reeds boven is 

 gezegd. 



Eenige figuren die bij Ta Datu behooren, zijn zijne getrouwe dienaren 

 Sumboli, Lagoni of Lajagoni en Sungko nTada, waarbij soms voor de grap nog 

 andere slaven met dubbele namen zijn gevoegd, die weder elk een makker hebben, 

 die hun omgekeerden naam draagt. Zoo heeft dus in sommige verhalen Sungko 

 nTada een Tada nTjungko tot gezel en zijn er, behalve Dungka Nontju, Koe 

 Limbu, Watu Bengo en Tabo Lempe, ook nog Nontju Dungka, Limbu Koe, 

 Bengo Watu en Lempo Tabo, die alleen dienen om de hoorders e< j ns te doen 

 lachen. Sumboli, Lagoni en Sungko nTada zijn de typen van Toradja'sche 

 erfslaven, wier voorouders de voorouders van hunnen heer reeds dienden, en die 

 om hunne bruikbaarheid en vertrouwbaarheid en in voortzetting van de familie- 

 tradities, door hunnen heer met allerlei belangrijke zaken worden belast, bijv. 



(28) Ta, verkorting van tama, wordt thans meestal als teknonymische benaming voor de.i Oom van een 



kind gebruikt; ah benaming van den Vader is het ouderwetsch. Ook Indo is een oudwwetache benaming 

 voor o moeder", thans zegt men meestal nene, ine. 



Verh. Bat. Gen. deel LV. «*• 



