44 



haar door. Een deel van de lieden beneden aan de trap was verstoord en boos; zij 

 zeiden dat zij (de Prinses) moesten trouwen ; zij wilden elkaar met de kris te 

 lijf, maar Ta Datoe stond het niet toe. Zoo was dus de Boon- enbij ter met de Prinses 

 getrouwd ; den volgenden morgen wekte (Sese nTaola) Ta Datoe met deze woorden : 



„Sta op, het is al dag, gij hoofd van het dorp. 



Staat allen op, gij die in dit huis woont. 



Dorpshoofd, sta op, ik verzoek te mogen weggaan. 



Steek woenga- en kondo-takken tusschen de dakbladeren. 



Om tot teeken te dienen, om zekerheid te hebben. 



Wanneer de woenga verflenst, dan ben ik, arme, ziek. 



Als de kondo verlept, dan ben ik, arme, ongesteld. 



Ik verzoek te mogen gaan, blijf gij hier." 



Den ganschen dag liepen zij door, den Boomenbijter lieten zij bij zijne 

 vrouw achter. Bij het ondergaan der zon kwamen zij bij het dorp van een anderen 

 Ta Datoe; het den vorigen dag uitgewipte stuk was gevallen in het dorp van 

 dien Ta Datoe; het gonsde van (de stemmen der) menschen in het dorp van 

 Ta Datoe. Ta Datoe riep: „Haal het er uit, 't is niet meer te harden van den 

 stank, we kunnen den stank niet meer ruiken." Toen de bovengenoemde lieden 

 aankwamen, gingen zij op de galerij zitten ; Ta Datoe ging naar hen toe. Ta Datoe ver- 

 welkomde hen en zij vroegen hem : „ Wat willen die lui toch met hun geroep ?" Ta Da- 

 toe antwojrdde: „Kijk eens naar dat stuk Zeeslang, van gisteren af ligt het daar 

 gevallen onder aan mijn huistrap, je gaat dood van den stank; daarom heb ik tot 

 de menschen gezegd: „Wie het er kan uitwippen, die krijgt mijne dochter, die 

 daar boven op zolder zit, tot vrouw, zonder bruidschat of boete of wat ook; kan 

 hij het niet, dan hebben ook wij geen schuld." 



De Prinses daar boven op zolder en de Bergschopper reikten elkaar sirih 

 toe; hem dus gelastte (Sese nTaola) de Zeeslang er uit te wippen; hij gaf hem 

 zijne kris te leen. 



De Bergschopper riep de menschen aan, zij lieten hem door gaan, bij ging 

 wijdbeens staan, wipte (het stuk Zeeslang) op, het verdween in de hoogte en kwam 

 neer in het dorp van een anderen Ta Datoe. Zoo trouwde dan de Bergschopper 

 ook met eene prinses en werd bij haar toegelaten; daarna ging men slapen; den 

 volgenden morgen werd (Sese nTaola) wakker, wekte Ta Datoe en zeide: 



„Sta op, het is al dag," enz., zie boven. 



Daarna gingen zij weer op weg; zij liepen den geheeleu dag; zoo lang 

 als de zon scheen liepen zij; bij zonsondergang kwamen zij weer aan een ander 

 dorp van een hoofd. Daar was het stuk Zeeslang neergevallen, het hoofd had 

 ook al weer beloofd, dat zijne dochter zou trouwen met hem, die dat stuk Zeeslang 

 er uit wipte (Sese nTaola) droeg het aan den Rotan-hakker op, die het ook 

 met de kris er uit wipte. Zij trouwden ; den volgenden morgen gingen (Sese nTaola 

 en de zijnen) weg en lieten hun makker bij zijne vrouw achter. Zoo ging het 



